Friday, May 25, 2012

ΟΙ "ΘΥΜΩΜΕΝΕΣ ΠΕΛΑΤΕΙΕΣ"!...

Ο Α.Τσίπρας σε διαδήλωση με τον άλλοτε ισχυρό άνδρα του "πράσινου συνδικαλισμού", Φωτόπουλο της ΔΕΗ.

...Και ξαφνικά, το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα εξεμάνη εναντίον όλων όσων του ασκούν κριτική, που προφανώς δεν του αρέσει. Ένα μέρος αυτής της κριτικής μπορεί να είναι άδικη. Μπορεί, ακόμα, να είναι και κακόβουλη. Αλλά ο Αλέξης Τσίπρας, εάν δεν το έχει καταλάβει ακόμα, ηγείται ενός κόμματος που (το πως και το γιατί ας μην το συζητήσουμε τώρα...) μπορεί και να τερματίσει πρώτο στις επερχόμενες εκλογές. Πρέπει, λοιπόν, να είναι έτοιμος να δεχτεί όχι απλώς έντονη κριτική, αλλά και πολύ σκληρές ερωτήσεις σχετικά με το τι θα κάνει την επόμενη μέρα.

Σε τέτοιες ερωτήσεις, είναι υποχρεωμένος να απαντά, ακόμα και εαν δεν του αρέσει, ακόμα και εάν αισθανθεί ότι διατυπώνονται για να τον εκθέσουν. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι υποχρεωμένος να απαντήσει, όχι τόσο σε εκείνους που θα τον ψηφίσουν, αλλά σε εκείνους που δεν θα τον ψηφίσουν. Εχουν, κυρίως αυτοί, δικαίωμα να απαντηθούν όλες οι απορίες τους.

Είναι πασιφανές ότι ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί να διαχειριστεί την μεγάλη ευθύνη που του φορτώνουν στους ώμους εκείνοι που τον ψηφίζουν. Κάθε του κίνηση πια, έχει να κάνει με όλο το έθνος, και όχι μόνο με την παρέα της Κουμουνδούρου που, μέχρι προχθές έπαιζε πολιτικό τάβλι και φώναζε εκ του ασφαλούς "όχι σε όλα".



Ακόμα: Ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του εκτός του συστήματος που με τόση ένταση επικρίνει και καταπολεμά. Μερτικό στην εξουσία, δεν είχαν μονάχα τα κόμματα που κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία 30 και βάλε χρόνια. Έχουν και τα κόμματα που ήταν κομμάτι του πολιτικού κατεστημένου, ακόμα και εάν το αποδοκίμαζαν. Οι συνδικαλιστικές τους ηγεσίες, για παράδειγμα, σε πολλές περιπτώσεις άσκησαν αθλιότερη εξουσία απ' ότι οι ηγεσίες πολλών υπουργείων. Διορισμοί και διευθετήσεις από την πίσω πόρτα δεν έγιναν μόνο με τη βούλα των κομμάτων της εξουσίας, αλλά και με μπιλιετάκια από εκτός εξουσίας χώρους.

Μέλη και οπαδοί του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου δεν δικαιούνται σήμερα να διατηρούν τον ίδιο "τίτλο", αφού είναι γνωστό ότι σε πολλές περιπτώσεις, όπως πχ στα Πανεπιστήμια, ο εξουσιαστικός τους ρόλος ήταν αδιαμφισβήτητος, τραμπούκικος και αντιδημοκρατικός. Υπάρχουν ομάδες, και είναι γνωστό αυτό, που κατάντησαν έναντι αμοιβής, να προσφέρουν προστασία - μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια. Και υπάρχουν και κόμματα που, εάν δεν ενεθάρρυναν κιόλας τέτοιες πρακτικές, σίγουρα έκαναν τα στραβά ματια.

Η Ελλάδα - και αυτό φαίνεται κάθε μέρα όλο και πιο καθαρά - γονάτισε από όλους όσοι είχαν κομματική και συνδικαλιστική ανάμιξη στα κοινά.  Η ... ποσόστωση της ευθύνης, σαφώς διαφέρει. Αλλά αναμάρτητος δεν είναι κανείς.

Οι εκλογές που έρχονται θα έχουν και αυτές χαρακτήρα διαμαρτυρίας. Πολύς είναι ο κόσμος που είναι θυμωμένος. Πρώτα-πρώτα, με τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι αμέτρητοι εκείνοι που θα ψηφίσουν "κάτι", για να μήν ψηφίσουν "κάτι άλλο". Τσαντισμένοι Νεοδημοκράτες - κυρίως του συνδικαλιστικού της χώρου - πήγαν, και θα πάνε ξανά, σούμπιτοι στον Καμμένο, και ας μην τον έχουν σε καμμία εκτίμηση. Όμοια συμπεριφέρθηκαν και θα συμπεριφερθούν ξανά οι άλλοτε μουτζαχεντίν συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, Φωτόπουλοι και Σια. Θα πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ, πακέτο με τους στρατούς τους και την πελατεία τους.

Η πελατεία, ακόμα ζεί! Στην Ελλάδα της κρίσεως και της χρεωκοπίας. Ακόμα ζει! Μπορεί να μην πιστευει πια ότι κάποιο κόμμα θα της διορίσει πάλι τα παιδιά της, αλλά ελπίζει ότι, με το χάος που και η ίδια θα προκαλέσει, θα καταφέρει ή να καθυστερήσει το αναπόφευκτο, ή να διατηρήσει τουλάχιστον μερικά από εκείνα που θεωρεί κεκτημένα της. Δεν πρέπει να υποτιμηθεί, και σε αυτές τις εκλογές, ο ρόλος της "θυμωμένης πελατείας"...

Όμως, υπάρχει ακόμα, ευτυχώς, και μια σημαντική μερίδα αυτής της κοινωνίας, που ειναι και αυτή θυμωμένη, αλλά ουδέποτε ήταν και ούτε θα γίνει ποτέ πελατεία κανενός. Αυτή η μερίδα, λοιπόν έχει δικαίωμα να αξιώνει από τον κ. Τσίπρα, αλλά και όσους ευαγγελίζονται έναν άλλον δρόμο εξόδου από την κρίση, όπως λένε, να μας πουν καθαρά, με σοβαρότητα και με επιχειρήματα, ποιός είναι αυτός ο άλλος δρόμος, πως θα είναι το κάθε μας βήμα, ποιοί θα είναι υπέυθυνοι σε κάθε τομέα, και πόσο χρόνο θα κρατήσει αυτή η πορεία.

Ένα κόμμα που αύριο-μεθαύριο μπορεί να κληθεί να κυβερνήσει, δεν δικαιούται να καλέσει από την επόμενη μέρα τον κόσμο του να ξανακατέβει στα πεζοδρόμια. Πρέπει να είναι τόσο υπεύθυνη η σταση του, ώστε να καταφέρει αυτό που δεν κατάφεραν μέχρι τώρα όλοι οι υπόλοιποι. Δηλαδή, να περνάει ο κόσμος περισσότερο χρόνο στις δουλειές του και λιγότερο στους δρόμους. Μπορεί; Δεν νομίζω, Αλέξη!

4 comments:

  1. Δεν πρόκειται ο ΣΥΡΙΖΑ να δώσει καμιά απάντηση σε κανένα ερώτημα περί προγράμματος μια που θεωρεί ότι θα μπορέσει να κάνει την άρνηση πρόγραμμα κυβέρνησης...Το κακό είναι ότι δυστυχώς σε αυτή την χώρα ακόμα και τώρα λίγο πριν το τέλος ο κόσμος ψηφίζει με βάση τον θυμό. Ψηφίζει έναν άνθρωπο που έχει κάνει σημαία τα εύκολα λόγια , τον τραμπουκισμό (προφανώς όλοι ξεχνούν τι έγινε στην ΑΘήνα το 12/2008 και ποιος ήταν πίσω από όλα..) Ψυφίζουν επίσης κάποιον που δεν έχει πει καμιά αλήθεια για το εάν θα κάνει κάτι με το δημόσιο που είναι ο βασικός υπευθυνος για όλα όσα τραβάμε όλοι εμείς... Το χειρότερο όμως είναι ότι είναι τοσό κακό το επίπεδο των άλλων πολιτικών που κάνει τον Τσίπρα ηγέτη(!!!) και νομίζω πως η πορεία του δυστυχώς δύσκολα τα ανατραπεί...Με τις υγείες μας που λένε στο χωριό μου....

    ReplyDelete
  2. Θα συμφωνήσω ότι δυστυχώς το επίπεδο των ηγετών μας είναι τέτοιο που κάνει όχι μόνο τον Τσίπρα ηγέτη - ήμαρτον, Κύριε- αλλά και τον Μιχαλολιάκο!
    Οσο για το οτι το δημόσιο είναι ο βασικός υπεύθυνος για τα τωρινά μας πάθη, έχω να πώ το εξής: Δουλεύω στο Ελληνικό Δημόσιο Νηπιαγωγείο από το 1993 μέχρι σήμερα. Όμως επειδή ως αναπληρώτρια με απολύανε κάθε Ιούνιο και με προσλαμβάνανε κάθε Οκτώβρη ή Νοέμβρη τα πραγματικά μου χρόνια υπηρεσίας είναι μόλις 15. Από αυτά, τα μισά σχεδόν υπηρέτησα στην επαρχία με ό,τι αυτό συνεπάγεται - διπλά ενοίκια, οδοιπορικά, κ.λ.π. Πολλές φορές για να καλύψω ελλείψεις του σχολείου που είχα την ευθύνη - κυρίως σε αναλώσιμα για τα παιδιά- έβαζα λεφτά από την τσέπη μου, θεωρώντας ότι κάνω όσο πιο καλά μπορώ τη δουλειά μου. Αυτή τη στιγμή, και με αυτήν την προυπηρεσία, το Ελληνικό κράτος θεωρεί ότι ο μισθός που μου αναλογεί είναι 773 Ευρώ - μας κρατάνε εδώ και κάτι μήνες κάτι μυστήρια αναδρομικά. Μέχρι τον Ιούνιο λέει, και μετά θα πάρουμε αύξηση, λέει - σε δραχμές προφανώς!!!. (Ναι, συνάδελφοι με λιγότερα χρόνια, παίρνουν 500 και κάτι Ευρώ,οπότε θεωρούμαι και τυχερή.)Συγχαρητήρια βρε, πατάξατε τη διαφθορά! Λύσατε το ερώτημα που ταλάνιζε έναν ολόκληρο λαό : Οι Έλληνες δάσκαλοι δημιούργησαν το χρέος !!!

    ReplyDelete
  3. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι αυτοί οι οποίοι πλήρωναν με μηνιαία παρακράτηση την εφορία τους κάθε μήνα. Από τους δικούς τους μισθούς κινούνταν και η αγορά. Υπάρχουν υπηρεσίες στις οποίες δουλεύουν αρκετοί χωρίς να παράγουν τίποτα κι υπάρχουν υπηρεσίες στις οποίες δουλεύουν λίγοι με υπερωρίες και πληρώνοντας κι από τη τσέπη τους. Οι Έλληνες δάσκαλοι δε δημιούργησαν κανένα χρέος κι ευτυχώς που υπάρχουν.
    Ο Τσίπρας αν βγει πρώτο κόμμα πως θα πληρώσει μισθούς τον Ιούλιο; Γιατί αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ούτε ευρώ. Το μνημόνιο θα το καταγγείλει πολιτικά κι όχι νομικά, τη σύνταξη των γονιών μου από 400 ευρώ θα την καταβάλει θεωρητικά ή σε 10 χρόνια; Ας ξεπεράσουν τα 90 κι ας έχουν να λαμβάνουν!
    Όσο για τον Φωτόπουλο και τους άλλους του Πασόκ, είναι τελικά αστείο αυτό το βαθύ Πασόκ να το χρεώνεται ο Βενιζέλος με 11% κι ο Τσίπρας με 20%.
    Όσα κόμματα εκλεγούν 17 Ιουνίου να κυβερνήσουν όλα μαζί χωρίς αντιπολίτευση και να βρουν τις καλύτερες λύσεις για τη χώρα. Και τον εχθρό σου να βλέπεις άρρωστο δε θέλεις να πεθάνει, ας σοβαρευτούν όλοι επιτέλους!
    Χαρά

    ReplyDelete
  4. Πολύ καλό άρθρο αγαπητέ Χρήστο. Το έχω αναρτήσει και στο δικό μου ιστολόγιο. Νάσαι καλά.

    ReplyDelete