Thursday, December 16, 2010

Η μή βία θέλει κότσια. Η ωμή, όχι.

Η βία του κράτους μπορεί να νικηθεί ΜΟΝΟ όταν αντιδράσουν σε αυτήν με αποφασιστικότητα, αλλά χωρίς βία, οι απλοί πολίτες. Υπάρχουν τρόποι δυναμικοί, αλλά και ειρηνικοί, για ν αναδείξει κάποιος ένα πρόβλημα, να εκθέσει εκείνον που το προκαλεί, και να κερδίσει την υποστήριξη όσων πειστούν ότι το δίκιο είναι με το μέρος του.

Ο Μαχάτμα Γκάντι απέδειξε ότι λίγες χιλιάδες Βρετανών στρατιωτών και αξιωματούχων δεν θα μπορούσαν με τίποτα να ελέγξουν και να καταστείλουν εκατομμύρια Ινδών εάν οι τελευταίοι αρνηθούν να συνεργαστούν μαζί τους. Σ’ αυτόν τον αγώνα, οι Ινδοί υπέμειναν την βία των Αγγλων αποικιοκρατών χωρίς να ανταποδώσουν ούτε ένα κτύπημα. Θέλει κότσια να το κάνεις αυτό. Πολύ περισσότερα από το να κτυπήσεις εσύ.

Αντέχοντας την βία του άλλου, χωρίς να προσφεύγεις και εσύ σ’ αυτήν, εκθέτεις περισσότερο τις αδυναμίες του, και στο τέλος τον αποδυναμώνεις. Υπάρχουν πράγματα, έλεγε ο Γκάντι, για τα οποία είμαι έτοιμος να πεθάνω. Δεν υπάρχει τίποτα όμως, συνέχισε, για το οποίο θα μπορούσα να σκοτώσω.

Οι σύγχρονες κοινωνίες προτιμούν πιο εύκολες λύσεις. Η τρομοκρατία είναι μία από αυτές, και δεν έχει ποτέ, πουθενά, πετύχει το παραμικρό. Οι αυτοαποκαλούμενοι επαναστάτες γίνονται χειρότεροι από εκείνους που κατηγορούν και επιλέγουν να εξοντώσουν. Κανένα κράτος στον κόσμο δεν έγινε λιγότερο αυταρχικό και βίαιο επειδή φοβήθηκε τα κτυπήματα των λεγόμενων αντιεξουσιαστών. Αντίθετα, έγινε χειρότερο και οι απλοί πολίτες πλήρωσαν πάλι τα σπασμένα.

Στη σημερινή πορεία στο κέντρο της Αθήνας, πραγματικοί επαναστάτες ήταν εκείνοι που περπατούσαν με βλέμμα στο οποίο αποτυπωνόταν ξεκάθαρα η απόγνωσή τους. Ήταν εκείνοι που κρατούσαν ένα πανό που έγραφε «δεν αντέχουμε άλλο». Εκείνοι που έστελναν ολοφάνερα το μήνυμα «άς πληρώσουν κι άλλοι».

Η βίαιη επίθεση εναντίον του βουλευτή και πρώην υπουργού της Νέας Δημοκρατίας, Κωστή Χατζιδάκη, ήταν μία βάρβαρη ενέργεια από απολίτιστους ανθρώπους. Το μόνο που πέτυχαν ήταν να φύγει η προσοχή από τον ωραίο αγώνα των εργαζομένων, και να επικεντρωθεί για μία ακόμη φορά στα πρόσωπα που δεν έχουν κάν το θάρρος να ξεκουκουλωθούν. Το σύστημα, θα πρέπει τελικά να ευγνωμονεί αυτά τα «στοιχεία» για τις πολύτιμες υπηρεσίες που του προσφέρουν. Και, κάποια στιγμή, αυτή η ειρηνική, αλλά όχι αδύναμη, ούτε παθητική μάζα των απλών πολιτών, θα πρέπει να αντισταθεί σ’ αυτά τα «στοιχεία» με την ίδια δύναμη και αποφασιστικότητα που αντιστέκεται στην όποια βίαιη και αυταρχική εξουσία. Το ίδιο πράγμα είναι…

ΥΓ.: Στην τηλεόραση σήμερα, Πεμπτη 16 Δεκεμβρίου, είδα τις σκηνές της άναδρης είθεσης κατα του κ. Χατζιδάκι. Τελικα, δεν ηταν μόνο κουκουλοφόροι και αντιεξουσιαστές. Ηταν και αυτοί που ονομάζουμε "οργισμένοι πολίτες", μερικοί από τους οποίους είναι πιο επικίνδυνοι και από τους στυγνότερους εγκληματίες.

Σ' ένα ειδησεογραφικό site χθες, συγκεκεριμένα στο Newsit.gr, διάβασα ανάμεσα στα πολλά σχόλια αναγνωστων για την επ΄θεση κατα του κ. Χατζιδάκι, και αυτό εδώ που υπογραφεται από την Κατερίνα Κυριαζή. Το παραθέτω όπως είναι, με τα greeklish του, για να διαπιστώσουμε το κατάντημα της κοινωνίας μας:

"Katerina Kyriazi10:02 am
"kai ligo htane xathike na ton katharisoun epitopou? kai apo pou kai ws pou plhrwnoume astynomia na prostateuei to kathe kathiki? psofo edw kai twra kai as pane oi astynomikoi na prostatespoun ta pragmatika afentika tous dhladh ton aplo ellhna polith pou tous plhrwnei".

Αποκαρδιωτικό.

1 comment:

  1. Δυστυχώς τακτικές μη βίας δεν είναι (ακόμη) διαδεδομένες στην Ελλάδα, σαν τρόπος αντίδρασης. Οι ελάχιστοι που επιλέγουν αυτό τον δρόμο χλευάζονται από σχεδόν όλο το πολιτικό φάσμα. Διάβασα πρόσφατα ένα ενδιαφέρον βιβλίο σχετικά με τη μη βία, το "κάθε πολιτική βία είναι φασιστική", που μου έδωσε και την αφορμή να γράψω και μερικά σχόλια σχετικά...

    ReplyDelete