Wednesday, October 17, 2012

ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ, ΠΡΑΣΙΝΑ ΣΟΚΑΚΙΑ, ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ!




ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΟΥΝΕΛΗ, 24, κινηματογραφίστρια, γεννημένη και μεγαλωμένη στην Αθήνα, γύρισε μια σειρά από μικρές ταινίες, περισσότερο σαν ντοκιμαντέρ, διάρκειας 7-8 λεπτά η κάθε μία, με τον ενδιαφέροντα τίτλο «From the Green Line to Green Lanes”, δηλαδή «Από την Πράσινη Γραμμή Στα Πράσινα Στενά Δρομάκια». Η «Γραμμή», βεβαίως, είναι στη Κύπρο, και την τεμαχίζει στα δυο. Τα «Lanes» είναι στο βόρειο Λονδίνο, όπου το κυπριακό στοιχείο ανθεί. Στα 14 διαδραστικά βίντεο που γύρισε στα πλαίσια της διπλωματικής της εργασίας για το Μάστερς σε «Moving Images» (δηλαδή, Κινούμενες Απεικονίσεις) και που μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει στο Διαδίκτυο (http://fromgreenlinetogreenlanes.co.uk/) , η Ναταλία Κουνέλη σκιαγραφεί τα πορτρέτα 14 Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων που ζουν και εργάζονται στο βόρειο Λονδίνο.

»»ΣΤΟΧΟΣ της, όπως πολύ εύκολα διαπιστώνει κάποιος παρακολουθώντας τις αποσπασματικές ιστορίες της, είναι αυτό που εύκολα λέγεται στο αχανές Λονδίνο αλλά δύσκολα στη «κομμένη» Λευκωσία: ό,τι, δηλαδή, «μπορούμε να ζήσουμε αρμονικά μαζί». Στα βιντεάκια που είδα, και τα οποία από καλλιτεχνικής, κινηματογραφικής απόψεως είναι υψηλού επιπέδου, πρόσεξα το ωραίο, φολκλορικό στοιχείο, πολύ γνώριμό μου από τα χρόνια που ζούσα κι εγω στη Λόντρα, αλλά πρόσεξα και τα όρια που θέτουν όσοι μίλησαν γι' αυτήν την «σχέση αγάπης» που προβάλλει η καλλιτέχνης. Ενας Τουρκοκύπριος, ανάμεσα στα «όλα καλά κι όλα ωραία» του, ρίχνει και το καρφάκι ότι «τους δίνουμε και νερό τώρα». Εννοεί τους Ελληνοκυπρίους. Και ένας δικός μας, περιγράφοντας έναν δρόμο στο Χάριγκεϊ, λέει ότι «αυτή η γειτονιά είναι ολόιδια με την δική μου, στη Λευκωσία», και μάλιστα «μπορώ να σου πω ότι είναι και πολύ καλύτερα εδώ».

»» ΘΕΛΩ να πω δηλαδή, ότι πολλοί έχουν παίξει, και εξακολουθούν να παίζουν πολλοί με αυτό «το συναισθηματικό στοιχείο που συνδέει», ενώ ξέρουν κατά βάθος ή – δεν μπορεί – το βλέπουν στο τέλος, ότι αυτό το ίδιο στοιχείο χωρίζει κιόλας. Δεν θεωρώ, δηλαδή, ότι το Χάριγκει μπορεί να είναι ένα πρότυπο για να γίνει και η Λευκωσία έτσι, γιατί απλούστατα η Λευκωσία δεν υπήρξε ποτέ, και δεν είναι έτσι. Ναι, ζούσαμε μαζί. Αλλά η αρμονία της συνύπαρξής μας δεν ήταν ποτέ τέτοια που να αντέξει στα «κακά γεγονότα». Οι βάσεις της ήταν ανέκαθεν σαθρές. Ομοίως, η όμορφη πανσπερμία λαών στην Αστόρια της Νέας Υόρκης, είναι τέτοια, όμορφη δηλαδή, μόνο επειδή όλες αυτές οι «ράτσες» συνυπάρχουν εκεί, μακριά από τις πατρίδες τους, και τις θυμούνται όλοι μαζί με νοσταλγία. Μετέφερέ τους όμως ξανά εκεί, στις πατρίδες τους, φτιάξε τους σε μία νύτχτα, επί τόπου,  και τις ίδιες συνθήκες με την Αστόρια και τα Γκρίν Λέϊνς, και την επόμενη μέρα θα σφαχτούνε πάλι.  Αυτό δεν λέγεται πεσιμισμός. Αλλά νομοτέλεια. Τέλος!

ΥΓ: Δεν επιρρίπτω καμμία ευθύνη στην δημιουργό αυτών των εξαιρετικών, πράγματι, κινηματογραφικών "προτάσεων. Αλλοίμονο εάν "καταδίκαζα" τις προθέσεις ενός ανθρώπου, και μάλιστα νέου, να δείξει ότι η ζωή θα μπορούσε να ήταν καλύτερη. Το πιστεύω και εγω, ακράδαντα. Αρκεί όμως - επαναλαμβάνω - να ξέρουμε από που ερχόμαστε, ώστε να ξέρουμε και που θα πάμε. Εάν ήμουν καθηγητής της, θα της έβαζα "παρά λίγο άριστα" για αυτό το dissertaion της. Το "παρά λίγο" που λείπει, θα της το βάλω εάν "ακολουθήσει", πίσω στον χρόνο, αυτές τις μικρές ιστορίες για να διαπιστώσει πόσο αληθινές είναι. Μπορεί να λανθάνω. Θα ήθελα πολύ τον αντίλογο.

4 comments:

  1. Αγαπητέ κ. Χρήστο,

    είμαι η Ναταλία Κουνέλη, δημιουργός του Green Line to Green Lanes. Ευχαριστώ πολύ για το αφιέρωμα και τα θετικά σχόλια που κάνατε για το project μου.

    Επιτρέψτε μου να κάνω μία διόρθωση όσον αφορά την περιγραφή του στόχου του ντοκιμαντέρ:

    Θα ήθελα να σημειώσω δημόσια ότι ο στόχος του project μου δεν είναι να "προβάλλω μια σχέση αγάπης", ούτε να μεταδώσω κάποιο μήνυμα πάνω στην αρμονική συμβίωση μεταξύ Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων στο Λονδίνο, ούτε να παρουσιάσω το Haringey σαν ένα ιδανικό πρότυπο για την Λευκωσία.

    Ποιός είναι λοιπόν, ο αληθινός στόχος του From Green Line to Green Lanes;

    Ο στόχος του ντοκιμαντέρ είναι απλά να δώσει φωνή στους Κύπριους του Λονδίνου, ανεξάρτητα από την μητρική τους γλώσσα και τις απόψεις τους επί του Κυπριακού. Ακριβώς γι αυτό επέλεξα να συμπεριλάβω και τα θετικά αλλά και τα αρνητικά σχόλια πάνω στην συμβίωση των δύο υποκοινοτήτων - αν ήθελα να προβάλλω μία σχέση αγάπης θα μου ήταν πολύ εύκολο να κόψω τα αρνητικά σχόλια.

    Θα ήθελα επίσης να σημειώσω ότι δεν πιστεύω ότι η ζωή σε μία Κύπρο χωρίς πράσινη γραμμή θα ήταν καλύτερη - αναγνωρίζω το γεγονός ότι πλέον η συμβίωση μεταξύ Τουρκοκύπριων και Ελληνοκύπριων θα ήταν πολύ δύσκολη, αν όχι αδύνατη.

    Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μου μην διστάσετε να μου γράψετε στο fromgreenlinetogreenlanes@yahoo.co.uk.

    Σας ευχαριστώ και πάλι για τα θετικά σας σχόλια, είναι τιμή μου που αφιερώσατε ένα κομμάτι του blog σας στην δουλειά μου.

    Με εκτίμηση,
    Ναταλία Κουνέλη

    ReplyDelete
    Replies
    1. Αγαπητή Ναταλία - αν μου επιτρέπεις την οικειότητα.

      Εγω ευχαριστω για το μέιλ, αλλά και για την διευκρίνηση ώς προς "τον στόχο του ντοκιμαντέρ", που αποδέχομαι ολωσδιόλου. Μου φάνηκε ότι έτσι ήταν, αλλά ακριβής ερμηνευτής της πρόθεσής σου μπορείς να είσαι μόνο εσύ.

      Ίσως και να παρασύρθηκα από θετικά σχόλια του αγγλικού τύπου, που είδα στα βιντεάκια σας αυτήν την "ϊδανική εικόνα" που θα θέλαμε να υπήρχε, αλλά ξέρουμε ότι δεν υπάρχει. Φοβάμαι απλώς, ότι πέρα από τις δικές σου προθέσεις, αυτές οι ιστορίες, ακόμα και με τις αρνητικές τους πινελιές, θα αφήσουν και πάλι, σαν υπόλοιπο, μια πράσινη γραμμή που διχάζει, και ένα πράσινο σοκάκι που ενώνει. Και δεν είναι έτσι.

      Οπως και νάχει, μο αρέσει που ως δημιουργός μπαίνετε θαραλλέα, και με πολύ ταλέντο στα controversial. Τα ντοκιμαντέρ σου ειμαι βέβαβιος ότι, όπως και εσύ, θα "συζητηθούν" πολύ και στη Κύπρο, όπου αύριο, Σάββατο, το ίδιο αυτό post θα δημοσιευτει στη στήλη μου "Πρόσωπα & Προσωπεία" στην εφημερίδα "Φιλελέυθερος".

      Ευχαριστω πάλι, και καλή συνέχεια.

      Χρηστος

      Delete
    2. Αγαπητέ κ.Χρήστο,
      ευχαριστώ για το σχόλιό σας, χαίρομαι που κάναμε αυτόν τον διάλογο ανοιχτά. Αύριο θα επισκεφτώ τον Φιλελεύθερο on-line!
      Ευχαριστώ και καλή συνέχεια.
      Με εκτίμηση,
      Ναταλία Κουνέλη

      Delete
  2. ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΡΑΝΤΖΟΛΑΣOctober 18, 2012 at 10:04 PM

    Χαίρομαι με αυτά που είδα στο βίντεο αλλά και λυπάμαι που αυτή η νέα Ελλάδα ξεδιπλώνει το αστείρευτο ταλέντο της όχι όμως εδώ, αλλά κάπου αλλού... αρκεί νάναι μακριά από εδώ. Τα νέα παιδιά έχουν μύτες και κεραίες, και δεν θέλον πλέον να αναπνέουν τον αέρα της μιζέριας που τους έχουμε απλώσει γύρω τους, όλα αυτά τα χρόνια. Ας ελπίσουμε ότι κάποιο καλό μελτέμι θα γυρίσει αυτή τη νέα γενιά πίσω, αν προλάβουμε βέβαια και τους πείσουμε ότι πολλά διορθώσαμε, προτού είναι αργά.
    Ευχαριστούμε και εσένα Χρίστο που μας δίνεις πάντα ωραία θέματα, μεστά, να προβληματιστούμε λίγο !

    ReplyDelete