Sunday, February 12, 2012

ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ Λ.ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ

Όσο θυμάμαι τη ζωή μου στην Ελλάδα, από το 1970 μέχρι σήμερα, δεν ξανάκουσα Έλληνα πρωθυπουργό, επιτέλους, να απευθύνεται στον λαό χωρίς να τον θεωρεί ηλίθιο. Λέγοντάς του αλήθειες. Πικρές δυστυχώς. Αλλά, αλήθειες. Το διάγγλεμα αυτό του Λουκά Παπαδήμου, βράδυ 11ης Φεβρουαρίου 2012, μπορεί να αποτελέσει την αρχή της ουσιαστικής αναγέννησης της ρημαγμένης (πρώτα από εμας τους ιδίους) χώρας μας. Μπορεί, όμως, εάν τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούν τον λαό στο Κοινοβούλιο, δεν καταλάβουν την κρισιμότητα της κατάστασης, να οδηγήσουν την Ελλάδα σε μια μακρά περίοδο φτώχειας, ταπείνωσης και άγριας κοινωνικής αναταραχής. Οι λαικιστές του αντιμνημονιακού μετώπου δεν έχουν, ούτε ένας από αυτούς, εξηγήσει πειστικά, με λογική και με τεκμηρίωση, τι προτείνουν εκείνοι να κάνουμε για την βγεί η χώρα από τη λύση. Όσα έχουν ακουστεί, περί άρνησης αποπληρωμής του χρέους μας (από το οποίο, ναί, "όλοι φάγαμε") ή και "απαίτηση διαγραφής του",  είναι τόσο αστεία και απραγμαοποίητα, που δεν αξίζει κάν τον κόπο να τα συζητήσει κάποιος.

Δυστυχώς, σε μία αό τις κρισιμότερες περιόδους της σύγχρονης Ιστορίας μας, μας έλαχαν πολιτικοί που εάν, σε οποιαδήποτε άλλη σοβαρή χώρα ζητούσαν την πρόσληψή τους σε οποιαδήποτε εργασία, δεν θα υπήρχε ούτε ένας νοήμων άνθρωπος που θα τους έδινε δουλειά. Παρακολουθήστε προσεκτικά το διάγγελμα αυτό, και ξανασκεφθείτε, αμέσως μετά, ότι έχουμε αρχηγό κόμματος έναν Καρατζαφέρη! Οτι είναι μέλος της Βουλής η κ. Ξενογιαννακοπούλου, και εκτός Βουλής ο Στέφανος Μάνος και, όσο ζούσε, ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Συγκρίνετε το ύφος και το περιεχόμενο αυτού του διαγγέλματος, με ό,τι έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια από τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ακόμα και τον Κώστα Σημίτη (πού ίσως να είχε την βούληση να κάνει πράγματα, αλλά δεν είχε τα κότσια), τον Κώστα Καραμανλή, τον Γιώργο Παπανδρέου. (Αναφέρομαι μόνο σε πρώην πρωθυπουργούς). Για μένα αυτό το διάγγελμα, όσο πικρό κι άν είναι για όλους, είναι ίσως ο μόνος γνήσια πατριωτικός λόγος που έχω ακούσει όσο ζώ στην Ελλάδα. Όσο θυμάμαι τα πομπώδη "Η Ελλάδα στους Έλληνες", "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο", "Εδω και τώρα αλλαγή", "Μπροστά η Ελλάδα", "Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω", "Σεμνά και ταπεινά",  και άλλες παρόμοιες γελοιότητες, γελοιότητες που, όμως, βρήκαν ανταπόκριση στο πόπολο, καί δημιούργησαν ολόκληρους στρατούς συνειδητά ή μή πλανηθέντων, τόσο πείθομαι για τα πραγματικά αίτια αυτής της κρίσης. Που, ναί, έχει επιδεινωθεί λόγω της δυσμενούς κατάστασης διεθνώς, αλλά δεν έχει προκληθεί από αυτήν. Όπως λέει και στο διάγγελμά του ο κ. Παπαδήμος, πολλά από αυτά που μας προτείνουν οι "κακοί ξένοι" (ναί, και εγώ είναι στιγμές που θα ήθελα να πνίξω την Μέρκελ και τον Ρέσλερ, όχι τοσο για αυτά που λένε, αλλά πως τα λένε), θα έπρεπε να τα είχαμε αποφασίσει και εφαρμόσει πρώτοι εμείς.

Σήμερα λοιπόν, Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012, στρέφουμε το βλέμμα προς το Κοινοβούλιό μας, και χωρίς ελπίδες πολλές, προσευχόμαστε απλώς να γίνει ένα θαύμα, που τούτη την ώρα μοιάζει απίθανο. Το θαύμα του να καταλάβουν οι βουλευτές, τουλάχιστον των 2 μεγάλων κομμάτων (από εκείνους του Καρατζαφέρη, όπως και του ΚΚΕ, είναι χρόνια που δεν περίμενα απολύτως τίποτα), αυτά τα απλά πράγματα που λέγονται στο Πρωθυπουργικό διάγγελμα, και έπειτα, με νου και με  καρδιά, να αποφασίσουν.

7 comments:

  1. Χρήστο Καλημέρα..απόσπασμα από Οργουελιανό (1984...;)μυθιστόρημα..μου φάνηκε το διάγγελμα του Πρωθυπουργού.Απρόσωπο ύφος που..ίσως να λέει και την αλήθεια..ο Παπαδήμος..όχι οι άλλοι που τον στηρίζουν!Γιατί αυτοί μόνο ψέματα λένε..εδώ και δεκαετίες...!
    Δεν μας είπε όμως ο Πρωθυπουργός τι θα γίνει ..αν σε 10 χρόνια ..λέμε πάλι τα ίδια...αν το πρόγραμμα αυτό αποτύχει;κατά Σοιμπλε πάντα τότε ..τι θα γίνει;

    ReplyDelete
  2. Νομίζω, Έκτωρά μου, πως δεν υπάρχει νοήμων άνθρωπος που να μπορεί να μας πεί αυτήν την στιγμή τι θα γίνει σε 10 χρόνια εάν αυτό το σχέδιο αποτύχει, ή και επιτύχει ακόμα. Γι' αυτό, ακριβώς, προτιμώ χίλιες φορές έναν "άχρουν και άοσμον" Παπαδήμο, που λέει μόνο όσα μπορεί να τεκμηριώσει, και όχι κάτι "πολύχρωμους και εύωσμους" πολιτικάντηδες που, μέχρι δυό-τρία χρόνια πρίν μας έλεγαν ότι "λεφτά υπάρχουν", ή που μόλις λίγους μήνες πρίν επέμεναν ότι θα μπορέσουν να επαναδιαπραγματευτούν το Μνημόνιο. Σκέψουν, Έκτωρα, πως εάν δεν εκδηλωνόταν τεράστια αντίδραση προς τον Παπανδρέου τη νύχτα των παζαριών για τον σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης, πιθανώς σήμερα να είχαμε πρωθυπουργό τον Πετσάλνικο. Δηλαδή, τίποτα!

    Σε χαιρετώ,
    Χρήστος

    ReplyDelete
  3. Άκουσα το διάγγελμα του Πρωθυπουργού στις 11/2 κι αμέσως μετά τα σχόλια των δημοσιογράφων και λυπήθηκα για πολλοστή φορά με τις «ερμηνείες». Ο κ. Παπαδήμος στις δηλώσεις του διακρίνεται από σοβαρότητα κι όχι σοβαροφάνεια, εξηγεί με επιχειρήματα οικονομικής επιστήμης κι όχι πολιτικής υποκριτικής, δεν κολλάει χαμόγελα και κινήσεις τα οποία είναι σε πλήρη αντίθεση με αυτά που λέει και δεν έχει αυταρχικό ύφος, ειρωνεία και βέβαιες λύσεις, απλώς προσπαθεί να πείσει με τη γνώση του και τα υπαρκτά δεδομένα. Επίσης στο site του πρωθυπουργού είδα φωτογραφίες από τα Χριστούγεννα στο Μέγαρο Μαξίμου και με εντυπωσίασε η αυθεντική αυθόρμητα ανθρώπινη έκφραση του κ. Παπαδήμου και της συζύγου του στην επίσκεψη των παιδιών από τα χωριά SOS. Το χαμόγελό τους και η συμμετοχή τους έδειχναν καλοσύνη και τίποτα επιτηδευμένο.
    Για να τα καταφέρει η χώρα πρέπει όχι μόνο να υπογραφεί η σύμβαση, αλλά να αποφασίσουμε να δουλέψουμε και να παράγουμε κι η ελληνική επαρχία έχει πολλές δυνατότητες, αρκεί να ξεφύγει από την κακή νοοτροπία, του πάντα φταίνε οι άλλοι και περιμένουμε να μας βοηθήσει ο βουλευτής. Να πληρώσουν όλοι τους φόρους τους και να οργανωθούμε μόνοι μας ως κοινωνία σε ένα σύστημα αξιών, χωρίς να επικροτούμε την πονηριά και την απατεωνιά ως επιτυχία.
    Συγγνώμη που κούρασα με το μακροσκελές σχόλιο, αλλά κουράστηκα να τα περιμένουμε όλα από πολιτικούς Έλληνες και ξένους, όπως τα κακομαθημένα παιδιά από αποτυχημένους γονείς.

    Χαρά

    ReplyDelete
  4. Ο Παπαδήμος μου είναι συμπαθής και νομίζω οτι λέει την αλήθεια. Όμως διαβάζοντας μερικά του μνημονίου με κάνουν το λιγότερο να απορώ. Μείωση μισθών 20-22 ο/ο και συγχρόνως αύξηση των εισιτηρίων 20 ο/ο στα ΜΜΜ? Δηλαδή τι επιδιώκουμε? Πόσο πια αυτό είναι εξυγίανση της Ελληνικής οικονομίας? και για πια ανταγωνιστικότητα μιλάμε? Απολύσεις μειώσεις μισθών αυξήσεις τιμών προϊόντων και πετρελαίου!! Πως δηλαδή θα μειωθούν οι τιμές στα προϊόντα όταν αυξάνεται στην ουσία το κόστος παραγωγής? Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η μισθοδοσία αλλά ένα σωρό άλλα πράγματα. Παπαδήμο σε εκτιμώ αλλά μάλλον θα διαφωνήσω...Εδώ κάτι περίεργο παίζει και δεν είμαι καθόλου σίγουρος οτι είναι για το καλό της Πατρίδας μας.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δηλαδή αγαπητοί συμπολίτες, τι περιμέναμε; Δεν ήξερε κανείς απο εμάς, ότι τόσα χρόνια (δεκαετίες ολόκληρες) ζούσαμε με δανεικά; Δεν ήξερε κανείς απο εμάς ότι κάποια στιγμή θα έρθει η ώρα να πληρώσουμε τα λάθη του παρελθόντος? Και μην βιαστείτε παρακαλώ να μεταθέσετε ευθύνες ΜΟΝΟΝ στους πολιτικούς. ΝΑΙ ΛΕΩ και βροντοφωνάζω ότι επέτρεψαν αυτή την κατάσταση, αλλά και εμείς οι πολίτες, πρέπει να αναλογιστούμε ο καθένας ξεχωριστά, το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί. Σαν πολίτες, σαν γονείς και σαν μέλη της κοινωνίας.
      Πόσοι απο εμάς δεν "κακομάθαμε" τα παιδιά μας στις απαιτήσεις τις καθημερινότητας;
      Πόσοι απο εμάς "αγόραζαν" και εξακολουθούν να "αγοράζουν" με "πλαστικά" χρήματα;
      Πόσοι πήγαμε διακοπές, ζητώντας ένα διακοποδάνειο απο κάποια τράπεζα;
      Θέλετε να μιλήσουμε για τον "υπερκαταναλωτισμό" που είχαμε όλοι μας σε όλα τα επίπεδα;
      Η μήπως για τη σπατάλη της κάθε οικογένειας σε ότι αφορά την καθημερινότητα;
      Δε θέλω να σας κουράσω, ούτε και να σας πείσω, οτι αυτή η χώρα, μαστίζεται απο πατριώτες πολιτικούς. ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΩ ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ και δεν με ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ.
      Αυτό που θέλω όμως να σας τονίσω και παρακαλώ πολύ να σκεφτεί ο κάθένας μας, είναι τι πρέπει να κάνει στην οικογενειά του και στον εαυτό του (η οικογένειά μας είναι η δική μας, μικρή κοινωνία) για να βελτιώσει το "αύριο". Αν δεν ξεκινήσουμε με τα δικά μας λάθη, δε θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε σε αυτή τη χώρα.

      Με τιμή
      Τ.Κ

      Delete
  5. Μια προσαρμογή της τάξεως του 25-30 ο/ο ηταν απαραίτητη δεν λέω. Όμως εδώ έχουμε κατάρρευση. Και φυσικά Τάνια έχετε δίκιο γι αυτά που τονίζετε όμως ξεχνάμε όλοι κατι βασικό ΟΛΗ η Ευρώπη ζούσε με δανεικά. Η Γερμανία που μας κουνά επιδεικτικά το δάκτυλο βρίσκεται το χρέος της κοντά στο 90 ο/ο. Στην Γαλλία η παραγωγικότητα βρίσκεται σε τεράστια χάλια η άλλοτε επαρκής σε αγροτικά προιόντα Γαλλία εισάγει σαλάτες απο την Πολωνία με 2,4 ευρω την στιγμή που τα παρήγαγε με 0,80! Για Ιταλία Ισπανία Πορτογαλία Ιρλανδία Βέλγιο δεν αναφέρω τίποτα γιατί είναι γνωστά. Κοιτάξτε όμως και τα χάλια κάποιων άλλων κρατών η Αυστρία ας πούμε έφτασε ενα χιλιοστό πρίν το ΔΝΤ την περασμένη πενταετία ενω το Λουξεμβούργο και αυτό χρωστάει στην Μιχαλούς. Οι αδυναμίες μας είναι εμφανείς και σίγουρα χρειαζόμαστε άμεσες μεταρρυθμίσεις όμως ας κοιτάμε και λίγο λοξά δεν χρειάζεται να διαλύσουμε την πατρίδα μας υιοθετώντας τις κορώνες των υποκριτών Βορειο-Ευρωπαίων που μας έβαλαν ποσοστώσεις στα γεωργικά μας προιόντα ενώ αυτοί δεν έκαναν το ίδιο στην βαριά τους βιομηχανία ούτε φυσικά στην παραγωγή γάλακτος που έχουν κυριολεκτικά πνίξει με τις εξαγωγές τους την Νότια Ευρώπη. Όλοι γνώριζαν οτι με την είσοδο της Πολωνίας στο club η νότια ευρώπη θα αντιμετώπιζε τεράστια προβλήματα όμως οι Γερμανοί ήταν καθησυχαστικοί και μιλούσαν για αντισταθμιστικά οφέλη που στην συνέχεια τροποποίησαν για λογαριασμό τους. Λοιπόν καλές οι μεταρρυθμίσεις αλλά μέχρι ενός σημείου αφήστε τα ευχολόγια και ας ψηφίσουμε σοβαρότερους πολιτικούς που θα γνωρίζουν που βάζουν την υπογραφή τους.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Συμφωνώ φίλε/φίλη με το σχόλιο σου απλώς καλό θα ήταν να χρησιμοποιούμε ένα όνομα όταν καταθέτουμε την γνώμη μας..βοηθάει περισσότερο την επικοινωνία καθώς και αυτόν που μας φιλοξενεί στην σελίδα του.

      Delete