Sunday, August 28, 2011

Αυτός ο άνθρωπος θα μπορουσε να ηταν, άξια, ο αυριανός πρωθυπουργός της Ελλάδος.



Αυτή η συνέντευξη του Υπουργού Εξωτερικών, Σταύρου Λαμπρινίδη, στην εκπομπή Hard Talk του BBC World, μία από τις καλύτερες εκπομπές με πολιτικές συνεντεύξεις που υπάρχουν στη ζούγκλα της εντυπωσιοθηρικής τηλεόρασης, ήταν μία αποκάλυψη για μένα.

Οπως οι περισσότεροι από εμάς, υποθέτω, γνώριζα και γνωρίζω πολύ λίγα πράγματα για τον Υπουργός Εξωτερικών που όμως, όπως συμβαίνει συχνά στα μέρη μας, χαίρει μεγαλύτερης εκτίμησης και αποδοχής μακρυά από την πατρίδα του. Μου το είπαν και δεν το πίστευα ότι, όταν αποχαιρετούσε τους συναδέλφους του στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο για να αναάβει το Υπουργείο Εξωτερικών στον πρόσφατο ανασχηματισμό, οι περισσότεροι ξένοι και δικοί μας Ευρωβουλευτές τον χειροκροτούσαν επί πολλή ώρα, όρθιοι, και αρκετοί από αυτούς είχαν δακρύσει κιόλας.


Τον άκουσα επίσης μια δυό φορές να απαντά σε επερωτήσεις βουλευτών στο δικό μας Κοινοβούλιο, και μού έκανε εντύπωση πόσο ψύχραιμες και εμπεριστατωμένες απαντήσεις έδινε, αλλά κυρώς με πόση προσοχή και σεβασμό τόν άκουγαν όλοι, ακόμα και εκείνοι που είναι απάναντί του πολιτικά, και θα τους βόλευε η σκληρή αντιπαράθεση, όπως την λέμε.


Απόψε, παρακολούθησα αυτήν την συνέντευξή του στο BBC, και εντυπωσιάστηκα. Τόσο, που τολμώ να διακινδυνεύσω να αναφωνήσω "να ένας ανθρωπος, που και αύριο κιόλας, θα άξιζε να ήταν ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδος".


Δεν ειναι μόνο η άριστη γνωση και χρήση της αγγλικής γλώσσας - αυτό το έχει και ο Γιωργος Παπανδρέου, και ίσως και σε καλύτερο επίπεδο. Είναι κυρίως η ουσία των απαντήσεών του σε πολύ σκληρές ερωτήσεις. Ερωτησεις, που αφορούν όχι το άμεσο πεδίο της αρμοδιότητο΄ς του, που ειναι η εξωτερική πολιτική, αλλά εκείνο της οικονομίας, που εναι "πατάτα καυτή¨, και ειλικρινά δέν γνωρίζω άλλον Ελληνα πολιτικό που θα μπορουσε, αυτήν την στιγμή, να τα βγάλει πέρα τόσο καλά σε μια τόσο σκληρή συνέντευξη. Αντίθετα, και μόνο που βλέπω ποιοί, από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ευρίσκονται στον τομέα εξωτερικής πολιτικής, με πιάνει τρόμος στη σκέψη ότι απέναντι από τον συγκεκεριμένο δημοσιογραφο, θα μπορουσε να κάθεται, αντί του κ. Λαμπρινίδη, ο Τομεάρχης Πολιτικής Ευθυνης Εξωτερικών, κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος, ή ο αναπληρωτής του, κ. Γκιουλέκας! Η σύγκριση είναι συντριπιτική, υπέρ του νυν Υπουργού.


Αλλά, δέν θα σταθώ σε αυτήν - αλλοίμονό μας εάν το κάνουμε αυτό. Εδω μιλάμε για έναν άνθρωπο που, και μόνο το βιογραφικό του (το οποίο και αυτό, τώρα το μελέτησα προσεκτικά) δικαιολογεί την αισιόδοξη παραδοχή ότιδεν είναι άχρηστοι όλοι οι πολιτικοί μας, ότι υπάρχουν άνθρωποι ικανοί, που μπορουν να μας κάνουν να νοιωθουμε υπερήφανοι και, κυρίως, που μπορουν να βοηθήσουν τον τόπο να βγεί από το τέλμα στο οποίο τώρα ευρίσκεται.


(Για να προλάβω, επίσης, τυχόν κακαντρεχή σχόλια, τον κ. Λαμπρινίδη δεν τον γνωρίζω σε προσωπικό επίπεδο, δεν έχουμε συναντηθεί ποτέ, και δεν έχουμε ανταλλάξει κουβέντα ούτε δια τηλεφώνου. Ο,τι χρειάστηκε, τον τελευταίο καιρό, να μάθω για το Υπουργείο Εξωτερικών, το έμαθα επικοινωνόντας με τον εκπρόσωπο Τύπου κ. Δελαβέκουρα).


Έλεγα, λοιπόν, για το βιογραφικό σημείωμα του κ.Λαμπρινίδη, από το οποίο παραθέτω μερικά αποσπάσματα, όπως τα βρήκα στην ιστοσελίδα του www.labrinidis.gr.


"Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 1962. Είναι απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών (έτος 1980). Από το 1975 ως το 1980 μεγάλωσε στο Οικοτροφείο του Κολλεγίου, όπου εξελέγη Πρόεδρος της Επιτροπής Εσωτερικών Μαθητών. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Άμχερστ (πτυχίο B.A., Amherst College) των ΗΠΑ, από όπου αποφοίτησε το 1984 στον τομέα των Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών με τις διακρίσεις «Magna Cum Laude» και «Phi Beta Kappa». Εν συνεχεία σπούδασε με υποτροφία στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Γιέιλ (Yale Law School), όπου το 1988 του απονεμήθηκε το πτυχίο Juris Doctor.


Στις 17 Iουλίου 2011, o Σταύρος Λαμπρινίδης ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Εξωτερικών.

Από τον Ιούνιο του 2004 μέχρι την ανάληψη των καθηκόντων του ως Υπουργός Εξωτερικών, υπήρξε Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και από τον Απρίλιο του 2005 Επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.


Κατά την πρώτη θητεία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μεταξύ 2004-2009, υπήρξε Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων. Υπήρξε επίσης αναπληρωματικό Μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών, Μέλος της Επιτροπής για τις σχέσεις της ΕΕ με την Παλαιστινιακή Αρχή, Μέλος της Αντιπροσωπείας για τις σχέσεις ΕΕ με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αναπληρωματικό Μέλος της Αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με το Ιράν και της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων και Μέλος της Προσωρινής Επιτροπής για τη χρήση Ευρωπαϊκών Κρατών από τη CIA για τη μεταφορά και την παράνομη κράτηση ατόμων.


Υπήρξε Εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε θέματα όπως η Ενίσχυση της Ασφάλειας και των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων των Πολιτών στο Διαδίκτυο, οι Στρατηγικές και τα Μέσα για την Ένταξη των Μεταναστών στην Ευρώπη, και η Προστασία των Υποδομών Ζωτικής Σημασίας στο Πλαίσιο της Καταπολέμησης της Τρομοκρατίας.

Τον Ιούλιο του 2009 εξελέγη Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο των Διεθνών Σχέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.


Από το 1988 ως το 1993 εργάστηκε ως δικηγόρος στην εταιρία Wilmer, Cutler & Pickering στη Ουάσιγκτον των ΗΠΑ, με εξειδίκευση στο διεθνές εμπόριο και τις διεθνείς διαιτησίες. Διατέλεσε συνεργάτης του ιδρυτή της εταιρίας και μετέπειτα νομικού συμβούλου του Λευκού Οίκου επί προεδρίας Κλίντον, Lloyd Cutler. Το 1993 επέστρεψε στην Ελλάδα για να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις.


Έχει διατελέσει Βοηθός Καθηγητή στη Σχολή Οργάνωσης και Διοίκησης του πανεπιστημίου Yale. Διατέλεσε Αρχισυντάκτης της έγκριτης νομικής επιθεώρησης The Yale Journal of International Law (1987-88).


Στην επαγγελματική του δράση έχει, μεταξύ άλλων, διατελέσει πρόεδρος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου του District of Columbia των ΗΠΑ.


Έχει χρηματίσει συνεργάτης της Νομικής Ομάδας της Ελληνικής Δημοκρατίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στη νικηφόρα για την Ελλάδα Υπόθεση Ασφαλιστικών Μέτρων εναντίον της Ελληνικής Δημοκρατίας για το Εμπάργκο Εναντίον των Σκοπίων, υπό τον αείμνηστο Γιάννο Κρανιδιώτη.


Ο κ. Λαμπρινίδης έχει βραβευτεί από το Hellenic Leadership Conference, την επιτελική οργάνωση του ελληνοαμερικανικού λόμπι, για το έργο του στην προώθηση των ελληνικών θέσεων στο εξωτερικό.


Τέλος, έχει δημοσιεύσει σειρά άρθρων σε ελληνικές και ξένες εκδόσεις και έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα και την ΕΕ σε πλήθος επίσημων πολιτικών και ακαδημαϊκών επαφών και συνεδρίων σε πάνω από 40 χώρες και διεθνείς οργανισμούς σε όλη τη γη.


Ο κ. Λαμπρινίδης είναι παντρεμένος και έχει μια κόρη."


Εχουμε να κάνουμε, δηλαδή, με έναν πολιτικό που δέν κληρονομεί κανένα οφίτσιο. Οπου έφτασε, έφτασε μόνος του. Έχει "ένσημα του ΙΚΑ", έστω και (ή, ιδίως και) Αμερικάνικα. Δηλαδή, έχει δουλέψει ο άνθρωπος. Εχει βγάλει λεφτα με την εργασία του.


Αυτό που ειδα στο βιντεάκι του BBC, αλλά και σε άλλα που παρακολούθησα στο youtube, μου αποκαλύπτουν έναν άνθρωπο με κλάση, που νομίζω ότι δεν έχει άλλος Ελληνας πολιτικός σήμερα. Ισως να υπερβάλλω, αλλά σε μία εποχή που όλοι λέμε το κοινότοπο, "και δυστυχώς δεν έχουμε και κανέναν άξιο πολιτικό", νομίζω πως ο κ.Λαμπρινίδης, μαζί και με μερικούς άλλους που δεν θέλω να βιαστω να μνημονεύσω (μέσα σε αυτούς ειναι ο Ανδρέας Λοβέρδος και η Αννα Διαμαντοπουλου), έχουμε μεγάλη ανάγκη από ευχάριστες διαψεύσεις.

5 comments:

  1. Η Διεθνής της Εξουσίας παρούσα και στο πρόσωπο του κ. Λαμπρινίδη.
    Βιογραφικό πανομοιότυπο με όσους έχουν τα "ειδικά προσόντα" για να μετέχουν της Διεθνούς της Εξουσίας.
    Συγκρίνετε το βιογραφικό του κ. Λαμπρινίδη με αυτά των κ.κ. Γ.Α.Παπανδρέου και Αντ. Σαμαρά και σίγουρα θα εκπλαγείτε.
    Που βρήκαν τα χρήματα γι΄αυτές τις σπουδές, που βρήκαν την περιουσία που τους ακολουθεί, που υπηρέτησαν την στρατιωτική τους θητεία (στο Σουφλί για μια ημέρα, στην πρεσβεία της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον?).
    Δείτε τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα κ. Μιχαηλίδη και μετά θα συνεχίσω με άλλα ερωτήματα.
    Οι ικανοί Ελληνες βρίσκονται παντού (σ΄αυτή τη χώρα). Απλώς εμποδίζονται και γι΄ αυτό δεν ανήκουν στην Διεθνή της Εξουσίας. Φιλικά Λ. Παπ.

    ReplyDelete
  2. Απαντησεις σε όλα τα ερωτήματα που έχετε θέσει, δεν έχω. Θα τα αναζητήσω αλλά, με όλο τον σεβασμό, δεν τα θεωρώ και σημαντικά. Ναι, φοιτησε στο ίδιο πανεπιστημιο με Σαμαρα και Παπανδρέου. Εκ του αποτελέσματαος κρίνοντας (και κρίνω με αυτό που βλέπω, ακουω και διαβάζω καθε μέρα, με όση κοινή λογική διαθέτω), εύκολα διαπιστωνω ότι ατός ήγε πολύ καλύτερα.

    Που βρηκε τα χρήματα για να σπουδάσει?

    Δεν ξέρω. Εσείς?

    Ξέρω ότι φοιτησε σο Οικοτροφείο του Κολλεγίου, επειδή έμεινε ορφανός από μικρός. Ισως κάποιος συγγενης του να πλήρωσε. Ισως να είχε χρήματα η οικογένειά του. So what? Ειδατε το βίντεο? Γιατί δεν λέτε πως σας φάνηκε? Πως σας ακούστηκε? Ηταν καλός? Ηταν κακός? Ή ήταν απλώς ... πλούσιος, και παιδί "καλής οικογένειας"? Ξέρετε πόσα πλουσιόπαιδα
    έχω γνωρίσει που ηταν και έμειναν στούρνοι?

    Το δικηγορικό γραφείο στη Ουάσιγκτον που εργάστηκε, το γνωρίζετε? Ψαξτε λίγο στο Ιντερνετ και δειτε εάν μπορεί να εργαστεί εκεί κάποιος που να μήν έχει προσόντα, ακόμα και εάν είναι ο Ρόκφελερ.

    Βεβαίως και βρίσκονται παντού οι ικανοί Ελληνες - σε αυτό συμφωνω μαζί σας. Διακινδυνεύω να πω ότι., κατα τη γνωμη μου, ο Λαμπρινίδης (που, επαναλαμβάνω, δεν τον ξέρω κάν), μπορεί να είναι ένας από αυτούς. Εάν έχει ευνοηθεί από τη ζωή (αλήθεια, πόσο ευνοημένο είναι ένα παιδί που μεγαλώνει χωρίς γονείς, όσα λεφτ΄λα και άν έχει), και μπόρεσε να σπουδάσει σε καλά πανεπιστημια και σχολεία, στην "αγορά" έξω που βγήκε, είτε στον ιδιωτικό τομέα, είτε στον ευρύτςερο δημόσιο (και δεν εννοώ τον αρρωστημένο ελληνικό), επέτυχε και καταξιωθηκε ακόμα και από εκείνους που ειναι σε αντίθετα στρατόπεδα.

    Μπορεί να αποδειχθεί ότι κάνω λάθος, και να απογοητευτώ. Εαν συμβεί αυτό, δεν θα είναι επειδή ο Λαμπρινίδης σπουδασε σε καλά σχολεία και πανεπιστημια, ούτε επειδή είχε λεφτα και καλές γνωριμίες. Θα "αποτύχει", όπως έχουν αποτύχει τόσοι και τόσοι, simply because he was not good enough.

    Κύριε Λ.Π., με όλον τον σεβασμό και πάλι, σας καλώ να βοηθήσετε να ξεφύγουμε από την αιώνια καχυποψία και μικροψυχία μας, και να στηρίξουμε τους πραγματικά άξιους ανθρωπους, από όπου και άν προέρχονται.

    Με τιμή,
    Χ.Μιχαηλίδης

    ReplyDelete
  3. Ξέρετε κύριε Λευτέρη τι σημαινει απόφοιτος του Yale Law και Magna cum Laude απο το Amherst ?? Δηλαδή κάθε άνθρωπος που έφτυσε αίμα στα θρανία (γιατί εξυπνάδα δεν αρκεί για αυτές τις διακρίσεις) αμέσως χαρακτηρίζεται άνθρωπος με "ειδικά προσόντα" ?. Αυτή η νοοτροπία έχει φέρει την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού.

    ReplyDelete
  4. Κι εμένα μου έχει κάνει εντύπωση τώρα τελευταία ο Λαμπρινίδης. Αν μη τι άλλο φαίνεται πιο "ψημένος" από πολλούς άλλους...
    Ως προς αυτά που απαντούσε, ήταν πολύ καλός, αναγκασμένος όμως εκ της θέσεώς του να υπερασπίζεται καταστάσεις θλιβερές πάνω στις οποίες δεν έχει κανέναν έλεγχο και να ακροβατεί μεταξύ της ειλικρίνειας και του κινδύνου να εκτεθεί (αυτός και η χώρα) στο μέλλον.

    Θα τον έκρινα επί της ουσίας αν προσπαθούσε να αναμορφώσει το υπουργείο του, εσωτερικά, το οποίο φαντάζομαι πως είναι λίγο-πολύ διαλελυμένο, όπως όλο το Ελ. Δημόσιο. Ίσως σε μικρότερο βαθμό αλλά "εντός πλαισίων" υποθέτω...

    ReplyDelete
  5. Φαίνεται αξιόλογος άνθρωπος, κυρίως στο ύφος την έκφραση την αυτοκυριαρχία και την γαλήνη που εκπέμπει. Όσο για τις σπουδές ακούγονται βαρύγδουπες για τα Ελληνικά δεδομένα αλλά πιστέψτε με δεν σηματοδοτούν κάτι το τόσο σημαντικό.Αγαπητό οικογενειακό μου πρόσωπο έχει τα ίδια προσόντα και δεξιότητες (μην πώ και παραπάνω) και παραμένει στην αφάνεια. Όσο για την αξία αυτών καθεαυτών των σπουδών , ε δεν είναι και απο άλλο πλανήτη απλά έχουν ένα μπούσουλα ενα λούστρο περισσότερο με τα υπόλοιπα ελληνόπουλα που ασφυκτιούν στα απίστευτα ντόπια πανεπιστήμια με τους τρομερούς πρυτάνεις - καθηγητές. Μήπως στα βιογραφικά σπουδών έχει φτάσει η ώρα να περάσουν σε δεύτερη μοίρα και οι δεξιότητες να ανέλθουν σε παραπάνω επίπεδο?

    ReplyDelete