Thursday, August 25, 2011

Ενα άρθρο υπέρ της "Ραδιοτηλεόρασης"


Ενα εβδομαδιαίο περιοδικό με ιστορία πάνω από μισόν αιώνα, η «Ραδιοτηλεόραση» (παλαιότερα «Ραδιοπρόγραμμα»), σήμερα στο τεύχος αρ. 2166, θα «κλείσει», όπως ανακοίνωσε στομφωδώς σε συνέντευξη τύπου ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Μόσιαλος.  Το μοναδικό περιοδικό με αναγραφή των προγραμμάτων/ εκπομπών πολλών τηλεοπτικών/ ραδιοφωνικών σταθμών (και σίγουρα η μοναδική πηγή πληροφοριών για τους ακροατές των μουσικών εκπομπών του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΑ), με σταθερά διατηρούμενη προσιτή τιμή μέσα στις δεκαετίες που πέρασαν και με πλούσια πάντοτε περιεχόμενα για τα καλλιτεχνικά νέα της χώρας, με σοβαρές προσφορές ποιοτικού θεάτρου σε DVDs και σε CDs, με ειδικές σελίδες βιβλίου, θεάτρου, κινηματογράφου κ.λπ., αναστέλλει τη λειτουργία και την προσφορά του. Βλέπετε, πρέπει να γίνουν … οικονομίες παντού (ας αποφύγω εδώ κάποιο σχετικό χαρακτηρισμό για τον βαθυστόχαστο νου που είχε τη φαεινή αυτή ιδέα…). Τι έχει να πει περί αυτού ο συνήθως λαλίστατος Υπουργός Πολιτισμού κ. Γερουλάνος; Ας πούμε μόνο με θλίψη το «Χριστός κι Απόστολος …» για το τι άλλο μας περιμένει ακόμα σε μια χώρα που το επίσημο κράτος θεσμοθέτησε στη συνείδηση του κόσμου την πεποίθηση ότι κλασσική είναι η μουσική που ακούγεται στις κηδείες (και δη πολιτικών προσώπων)!

Αλέξιος Γ.Κ. Σαββίδης*

Καθηγητής και Πρόεδρος του Τμηματος Ιστορίας Αρχαιολογίας και Διαχείρησης Πολιτισμικών Αγαθών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Λάτρης της κλασσικής μουσικής, έχοντας γράψει και το εξαιρετικό Βιογραφικό Λεξικό για τους Μεγάλους Μαέστρους, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Και τακτικός ακροατής του Τρίτου, έχοντας δώσει πολύτιμη βοήθεια και συμβουλές, με τις γνωσεις του, και στην αφεντιά μου.

Εννοείται ότι κάθε ενυπόγραφο άρθρο που δημοσιεύουμε εδώ, αποτυπώνει την προσωπική άποψη του συγγραφέα του.

1 comment:

  1. Οντως. Το περιοδικό Ραδιοτηλεόραση υπήρξε αναγκαίο προσάρτημα, όσων παρακολουθούσαν ραδιοφωνικές εκπομπές και τηλεοπτικά προγράμματα. Ειδικά την δεκαετία του ΄90 είχε το πλήρες πρόγραμμα του/των ραδιοφώνου/νων της ΕΡΤ και είχες τη δυνατότητα να προγραμματίσεις τις μαγνητοφωνήσεις, με διαχρονικό περιεχόμενο.
    Προσωπικά είχα (και διατηρώ) αρχείο με εκπομπές που αποτέλεσαν πηγή "φροντιστηρίου" για τα παιδιά μου, τα οποία μάθαιναν (πριν την αναφορά τους στο σχολείο) για κάθε θέμα (επετείους, ποιητές, λογοτεχνία, πρόσωπα, ιστορικά συμβάντα κ.λ.π.).
    Με τον καιρό και λόγω αναγκών που προέκυψαν από τον συναφή ανταγωνισμό, η Ραδιοτηλεόραση έχασε την αναγκαία πηγή αναφοράς. Σήμερα...
    Δυστυχώς μπήκε στη λογική του "όσα παίρνει ο άνεμος", που έχει σαρώσει πολλά.

    ReplyDelete