Saturday, April 11, 2015

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: "Γέμισε ο κόσμος νεκρούς ανθρώπους που ζουν περιμένοντας να πεθάνουν".

Το φετινό Αναστάσιμο Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Ιερώνυμο, προς τον λαό. Ένα μήνυμα που δεν ειναι από τα συνηθισμένα, από έναν άνθρωπο φωτισμένο. Καλή Ανάσταση. Χρόνια Πολλά σε όλους και όλες.



«Αγαπητά μου παιδιά,
 
Χριστός "εγήγερται" καί ο Άδης "ηχμαλώτισται". Χριστός "εγήγερται" καί ο Άδης "επικράνθη". Χριστός "εγήγερται" καί ο Άδης "συνετρίβη".

Ο Άδης στή συμβολική γλώσσα της λατρείας μας είναι τό κράτος του θανάτου, τό μεταθανάτιο δεσμωτήριο των ψυχών. Ο σύγχρονος άνθρωπος δέν πιστεύει στόν Άδη. Αφού αποπνευμάτωσε τήν φυσική καί πολιτική ιστορία του, τήν τέχνη, τήν μόρφωση, τήν ίδια του τή ζωή, έχει πλέον αποπνευματώσει καί τόν θάνατο. Ο σύγχρονος άνθρωπος δέν έχει "σκοτώσει" μόνον τόν Θεό, απονέκρωσε καί τόν θάνατο.
 
Κάποτε οι κοινωνίες συμπεριφέρονταν σέ ακολουθία μέ τήν πίστη στήν αθανασία της ψυχής. Οι άνθρωποι είχαν τήν απόλυτη βεβαιότητα ότι η ψυχή τους δέν θά χαθεί, θά ζει, στω καί σέ έναν στενάζοντα καί οδυρόμενο Άδη. Μά τώρα, ο σύγχρονος άνθρωπος θεωρεί ότι μέ τόν θάνατο τελειώνουν λα. Καί σμα καί ψυχή. λο καί περισσότεροι παύουν νά φέρονται προσχηματικά καί ποκριτικά καί προσχωρον νοικτά στήν νοοτροπία το "φάγωμεν, πίωμεν, αριο γάρ ποθνήσκομεν". Ατή τή γνωστή ρήση ντιμετωπίζει αστηρά τό χωρίο τς ποκαλύψεως "οδά σου τά ργα, τι νομα χεις τι ζς, καί νεκρός ε" (ποκ. 3, 1).

 
Γέμισε κόσμος νεκρούς νθρώπους πού ζον περιμένοντας νά πεθάνουν. νθρώπους ποκρινόμενους τούς ετυχες μέσα πό τήν πιφανειακή καί πίπλαστη εθυμία, κάποιους πιό ελικρινες, ς πρός τήν πελπισία τους, καί γι' ατό βαθειά μελαγχολικούς. νθρώπους συμβιβασμένους μέ τή θνητότητα τς παρξής τους. κενος πού συμβιβάζεται μέ τήν πικείμενη νυπαρξία του, ετε χάνει τό νδιαφέρον του γιά τή χαρά τς ζως, ετε νάγει σέ ψιστη καί μοναδική ξία τήν εζωΐα, μή διστάζοντας νά πατήσει πί πτωμάτων γιά νά τήν ξασφαλίσει. Στή συνείδησή του λοι εμαστε πτώματα. Τά πτώματα δέν νιώθουν. Δέν πονον. ν να πτμα πατήσει να λλο πτμα δέν πάρχει βλάβη, δέν φίσταται καμία μεταβολή στόν δικο καί μάταιο τοτο κόσμο.

 
Χωρίς ναστημένο Χριστό δέν χει σημασία ν δης εναι παρκτός νύπαρκτος. Χωρίς ναστημένο Χριστό κόσμος παραμένει νας σφαλιστός τάφος. Τάφος σκοτεινός δης, τάφος καί λιόλουστη κτίση. Θαμμένες ο ψυχές, ετε μέσα στήν θνητή σάρκα, ετε ξω πό ατήν. πειδή "νέστη Χριστός" πέτρα το τάφου κύλισε. πειδή "νέστη Χριστός" δης "πικράνθη, κατηργήθη, νεπαίχθη, νεκρώθη, καθρέθη, δεσμεύθη". πειδή "νέστη Χριστός" νικήθηκε μέ θάνατο τό κράτος το θανάτου.

 
Μέσα σέ ναν κόσμο δικίας, σκληρότητας, κακότητας καί μισανθρωπίας κάθε συνειδητός χριστιανός παλεύει νά κρατηθε πό τά κράσπεδα τν ματίων το ναστημένου Χριστο, μέχρι νά νωθε γιά πάντοτε μαζί Του στήν αώνια Ζωή. Μέ ατόν τόν τρόπο μετέχει στό μυστήριο τς Θείας Οκονομίας γιά τή σωτηρία τς νθρωπότητας. Χριστός δέν ζητ πό τόν καθένα μας νά ργαστε μέ ναν τρόπο ατιστικό καί τομικιστικό γιά τή σωτηρία του. σωτηρία το καθενός περν μέσα πό τή σωτηρία τν λλων. Καί πολλές φορές, ν χι λες, παιτεται δική μας σταύρωση γιά τήν σωτηρία τν λλων.

 
Νά χαιρόμαστε γιά τό παρκτό το συντετριμμένου δη. Νά χαιρόμαστε γιά τίς σταυρώσεις μας, τά βάσανα καί τίς δύνες μας. Γιατί λα ατά, ποτε καί ν συνέβησαν, ποτε συμβαίνουν καί ποτε καί ν συμβον, θά νήκουν στό χθές. Μετά τήν νάσταση το Χριστο τά μέλη τς κκλησίας ζομε δη στό αώνιο σήμερα, μετέχουμε στόν θρίαμβο το πνεύματός Του, γευόμαστε τή δόξα το τεθεωμένου σώματός Του. καθένας μπορε νά πευθυνθε στόν Κύριό του καί Θεό του, τόν ησο Χριστό, μέ τά λόγια το ψαλμωδο: "Χθές συνεθαπτόμην σοι Χριστέ", σήμερα "συνεγείρομαι ναστάντι σοι". "Συνεσταυρούμην σοι χθές". Σήμερα "συνδόξασόν με Σωτήρ, ν τ βασιλεί σου".

 
γαπητά μου παιδιά,
Χαίρετε καί γαλλισθε τι κραταιός ναστάς Κύριος καί σήμερα καί πάντοτε καί ες τούς αἰῶνες».

 
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
 

No comments:

Post a Comment