Η Ελλάδα που, ευτυχώς, δεν κάθεται σε κανένα τηλεοπτικό πάνελ. Που δεν έχει την ανάγκη να απαντήσει σε κανέναν δημοσιογράφο. Που δεν έχει την ανάγκη της ψήφου κανενός πολίτη της. Είναι η Ελλάδα που υπερβαίνει τα σύνορά της χωρίς να φοβάται, αλλά και χωρίς να επαίρεται. Είναι η Ελλάδα που συγκινεί, χωρίς να εντυπωσιάζει. Η Ελλάδα που δανείζει τη γλώσσα της γενναιόδωρα, δίχως να απαιτεί ανταλλάγματα. Η Ελλάδα που απαγγέλλεται σε κάθε διάλεκτο, με τον ίδιο ακριβώς λόγο. Η Ελλάδα των ποιητών της.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Η μαύρη, «προεδρική λίστα» της Κύπρου…
Στην Κύπρο, όπως και σε σχεδόν όλες τις «περίκλειστες» και προστατευόμενες με ISO πολιτικό χώρες του κόσμου, όλα τα δύσκολα, τα επί χρόνια...
-
Με τσίγκλησε η «επανεμφάνισή» τους μαζί – μια καλοκαιρινή περιοδεία ανά την επικράτεια, που ξεκίνησε ηδη από τον Λυκαβηττό, και φέρει τον τι... -
Ενα σκληρό, πικρό τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου που γιορτάζει σήμερα. Κάθε λέξη του όμως είναι αληθινή. Πέρα ως πέρα. Ειναι στον δίσκο το...
No comments:
Post a Comment