Η Ελλάδα που, ευτυχώς, δεν κάθεται σε κανένα τηλεοπτικό πάνελ. Που δεν έχει την ανάγκη να απαντήσει σε κανέναν δημοσιογράφο. Που δεν έχει την ανάγκη της ψήφου κανενός πολίτη της. Είναι η Ελλάδα που υπερβαίνει τα σύνορά της χωρίς να φοβάται, αλλά και χωρίς να επαίρεται. Είναι η Ελλάδα που συγκινεί, χωρίς να εντυπωσιάζει. Η Ελλάδα που δανείζει τη γλώσσα της γενναιόδωρα, δίχως να απαιτεί ανταλλάγματα. Η Ελλάδα που απαγγέλλεται σε κάθε διάλεκτο, με τον ίδιο ακριβώς λόγο. Η Ελλάδα των ποιητών της.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Ένα φρικτό γεγονός, δεν έχει καμία ανάγκη από δημοσιογραφικές υπερβολές
Μέρες δύσκολες. Το ξέρετε όλοι, νομίζω… Έχετε δει. Έχετε διαβάσει. Έχετε ακούσει… Μια εφημερίδα χθες, είχε πελώριο τίτλο: Τα Παιδιά μας Αυτ...
-
Με τσίγκλησε η «επανεμφάνισή» τους μαζί – μια καλοκαιρινή περιοδεία ανά την επικράτεια, που ξεκίνησε ηδη από τον Λυκαβηττό, και φέρει τον τι... -
Ενα σκληρό, πικρό τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου που γιορτάζει σήμερα. Κάθε λέξη του όμως είναι αληθινή. Πέρα ως πέρα. Ειναι στον δίσκο το...
No comments:
Post a Comment