Πήραμε τη ζωή μας λάθος, λες;
Πότε και πως βρέθηκαν ξαφνικά τόσα υπερπολύτιμα, μεγάλου κυβισμούαυτοκίνητα στη Λεμεσό; Εκεί είναι το αποκούμπι μου εδώ και μερικούς μήνες. Η ευλογία μου είναι ότι μένω σ’ ένα διαμέρισμα απέναντι στη θάλασσα. Η κατάρα μου, ότι θηριώδεις μοτοσικλέτες και θορυβώδη αυτοκίνητα, χαλούν τον ύπνο μου και σακατεύουν το νευρικό μου σύστημα. Πιο αθόρυβοι, προσεκτικοί και πάντα ευγενικοί, είναι οι νέοι άνθρωποι που έρχονται από την Ινδία, το Πακιστάν, και άλλες χώρες της Ασίας, για να μεταφέρουν φαγητά (take-aways) σε μας τους … εκκρεμείς! Τι διάολο! Όλοι τρώνε απ’ έξω; Έχω προσέξει μάλιστα, ότι θραύση κάνουν και οι καφέδες. Ολημερίς, κι όλο βραδύς. Δεν έχετε μια καφετιέρα βρε στο σπίτι ή στο γραφείο σας; Μπορείτε να τον φ τιάξετε και μόνοι σας, ή θα φωνάξετε την κοπέλλα; Θα πει κάποιος: Αν δεν παραγγέλναμε καφέδες, σουβλάκια και ό,τι άλλο απ’ έξω, τα παιδιά αυτά, οι ντελιβεράδες, δεν θα είχαν δουλειά. Ισχύει. Αλλά δεν το αγοράζω αυτό το ... επι...
