ΑΡΙΘΜΟΙ και ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΣΕΙΣ*

 

11^ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών. Κάθε χρόνο και καλύτερο. «Το σοκ του νέου», ο παράξενος και συνάμα προκλητικός του τίτλος.

> Η ερμηνεία που δόθηκε από πολλούς είναι ότι το καινούργιου, συνήθως μας σοκάρει. Ευπρόσδεκτες και άλλες ερμηνείες!

200, και πλέον, συζητήσεις πραγματοποιήθηκαν στους χώρους του εμβληματικού ξενοδοχείου «Αμαλία», που είχε εγκαινιάσει ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής, τακτικός επισκέπτης των Δελφών.

> Πλούσια η φετινή ατζέντα. Με 1200 ομιλητές που παρουσίασαν, ανέλυσαν συζήτησαν τις προκλήσεις της νέας εποχής.

Υπογράμμιση: Το Ισραήλ συνεχίζει τους βομβαρδισμούς στο Λίβανο, παρά την εκεχειρία. Χθεσινός τίτλος από μεγάλα και έγκυρα Μέσα Ενημέρωσης, τα περισσότερα από τα οποία έχουν πολλούς απεσταλμένους δημοσιογράφους, τεχνικούς και φωτορεπόρτερ στις εμπόλεμες ζώνες, τόσο στην Μέση Ανατολή, όσο και στην Ουκρανία.  

1552 μέρες συμπληρώνονται σήμερα από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. Η Ρωσία εισέβαλε στην γειτονική της χώρα, κατέκτησε εδάφη της, τα οποία και προσάρτησε στη δική της επικράτεια, με κίβδηλα δημοψηφίσματα.

932 μέρες μετράμε σήμερα από την σφαγή χιλιάδων αμάχων ισραηλινών σε δύο υπαίθρια φεστιβάλ μουσικής από την  τρομοκρατική οργάνωση της Χαμάς, που πήρε μαζί της δεκάδες ομήρους, τους περισσότερους από τους οποίους δολοφόνησε.

ΥΓ: Μη ρωτάτε ποια είναι η κατάσταση στην περιοχή τώρα. Ο μόνος που μπορεί να ξέρει, είναι ο Ντόναλντ Τραμπ!

11% αυξήθηκε ο πλούτος των Ρώσων ολιγαρκών, σύμφωνα με το έγκυρο περιοδικό Forbes.

12 εθνικές οργανώσεις καταναλωτών συμμετείχαν πρόσφατα σε επί τόπου  αξιολόγηση 73 σουπερμάρκετ σε 13 χώρες. Μέσα και η Κύπρος.

> Όπως διαβάζω στο Insider του «Φ», τα αποτελέσματα της άσκησης μέσω της διαδικασίας του λεγόμενου μυστικού αγοραστή (The Mystery Shopper) είναι ότι:

Υπάρχει μεγάλη διαθεσιμότητα προϊόντων που φέρουν οικολογικό σήμα στις περισσότερες χώρες, αλλά στην Ελλάδα και την Κύπρο δυσκολεύτηκαν πολύ γιατί μόνο το 2% των προϊόντων που ανέλυσαν ήταν πιστοποιημένα.

Υπογράμμιση: Το πιο σημαντικό είναι ότι οι τιμές σε Ελλάδα-Κύπρο είναι κατά 10% χαμηλότερες.

2052 εθελούσιες αναχωρήσεις μεταναστών σημειώθηκαν από την αρχή του έτους που διανύουμε μέχρι σήμερα στην Κύπρο, ενώ την ίδια περίοδο πέρυσι είχαν καταγραφεί 529 παράτυπες αφίξεις.

Έλεος! Κάποιοι γονείς στην Κύπρο – εύχομαι να μην είναι πολλοί – αντιδρούν σε κάτι καλό που αποφάσισε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος, που είναι να μην γίνει σχολική αργία κατά την ονομαστική του εορτή. Δεν ξέρω από πότε καθιερώθηκε αυτό – μάλλον από τον … μεσαίωνα θα έρχεται – και άριστα έπραξε ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου που ουσιαστικά με την άρνησή του είπε «Όχι ευχαριστώ, αυτά είναι ξεπερασμένα πράγματα»

Υπογράμμιση: Οι γονείς επιμένουν. Θέλουν να γιορτάσουν τον Αρχιεπίσκοπο. Όχι επειδή τον αγαπούν και τον σέβονται, αλλά όπως διαβάζω, «αρκετοί γονείς έθεσαν το θέμα εκφράζοντας την αντίθεσή τους, κυρίως για δύο βασικούς λόγους. Ο ένας είναι η δυσκολία που παρατηρείται στο πού θα μείνουν τα παιδιά τους, ιδιαίτερα όταν οι γονείς δεν μπορούν να πάρουν άδεια και δεν έχουν παππού ή γιαγιά που να μπορεί να βοηθήσει και ο δεύτερος λόγος η απώλεια, τάχα, του διδακτικού χρόνου!

 (*) Είπαμε να τροποποιήσουμε κάπως τη στήλη του Σαββάτου, « Οι Άνθρωποι Κάνουν τους Αριθμούς», συνδυάζοντας με λίγους αριθμούς  με κάποια σχόλια  και αναφορές από κείμενα που υπογραμμίσαμε αυτήν την εβδομάδα…

(**) Στο  Φύλλο-Φτερό μας, θα προσθέτουμε ενδιαφέροντες Αριθμούς (και Νούμερα σίγουρα!), και κατά την διάρκεια της εβδομάδας.

Η μαύρη, «προεδρική λίστα» της Κύπρου…

Στην Κύπρο, όπως και σε σχεδόν όλες τις «περίκλειστες» και  προστατευόμενες με ISO πολιτικό χώρες του κόσμου, όλα τα δύσκολα, τα επί χρόνια επίμαχα και άλυτα, τα σπρώχνουμε κάτω από το κρεβάτι. όπως λέει στον πρώτο του στίχο ο μεγάλος της Κύπρου, Δημήτρης Λιπέρτης.

Ελπίζοντας σε τι; Αναρωτιέμαι πάντα.

«Να φυσήσει ένας αέρας, στουν τον τόπον πο’ν καμένος, τζι’ εν θωρεί ποτέ δροσιάν; Για να φέξει, καρτερούμεν, το φως τζιήνης (σ.σ. εκείνης) της μέρας, πο’ν να φέρει στον καθ’έναν τσιαί δροσιάν τζαι ποσπασιάν*.

(*) Λύτρωση, απαλλαγή, σωτηρία.

Δυστυχώς, ο αέρας δεν φτάνει!

Κάθε Πάσχα στο νησί, όταν στις 12 ακριβώς το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου χτυπούν χαρμόσυνα οι καμπάνες, ευχόμαστε «υγεία, και τίποτ’ άλλο». Ο τόπος, παραμένει κατεχόμενος. Αέρας που θα φέρει σε όλους ποσπασιάν, δεν έρχεται. Το Άγιο Φως που ήρθε και φέτος από τα Ιεροσόλυμα με ειδική πτήση της Aegean, ας το κρατήσει όποιος θέλει, σαν αέναη ελπίδα μέσα του. Αλλά οι άνθρωποι, όσοι τουλάχιστον το προσπάθησαν, έστω και χωρίς το ιδιαίτερο πάθος που απαιτούν τα μεγάλα και καθαρά οράματα, βλέπουν ότι κάθε μέρα νυχτώνει όλο και πιο πολύ.

Αντί να γυρεύουμε κάθε φορά ποιος φταίει που εδώ και 52 χρόνια το πολιτικό άθροισμα κάθε υποτιθέμενης προσπάθειας, είναι μηδέν. Πέραν από το «τι και πώς», πέραν από τις όποιες προτεινόμενες λύσεις, η Ιστορία δεν θα θυμηθεί τις όποιες προσπάθειες (αν ήταν, κιόλας) που έγιναν.

Θα γράψει ότι όλοι οι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας,  ονομαστικά από την τουρκική εισβολή του 1974 έως τώρα, ΑΠΕΤΥΧΑΝ να λύσουν το Κυπριακό. Η ουσία είναι αυτή. Τα υπόλοιπα είναι αστερίσκοι, για να δικαιολογούμε τις εγκληματικές παλινωδίες μας. Οκτώ είναι όλοι κι όλοι. Αυτοί είναι :

Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ', Σπύρος Κυπριανού, Γιώργος Βασιλείου, Γλαύκος Κληρίδης, Τάσσος Παπαδόπουλος, Δημήτρης Χριστόφιας, Νίκος Αναστασιάδης και ο νυν Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης (2023-σήμερα).

Ο τωρινός μας Πρόεδρος, έχει ακόμα την ευκαιρία να βγει από την … δυσάρεστη λίστα.

Και διηγώντας τα να κλαίς*…

 Αν ανατρέξεις σε πράγματα που έχουν ειπωθεί κατά το μακρινό παρελθόν, αλλά και το «φρέσκο» παρόν από την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών μας, κυρίως δε εκείνων που μας κυβέρνησαν, μάλλον θα σου ανέβει το αίμα στο κεφάλι, ίσως σου έρθει να τους στολίσεις με … ωραία επίθετα από το πλούσιο υβρεολόγιό μας και να μην τους ξαναψηφίσεις.

Αυτό δεν «παίζει» και πολύ, αφού η μνήμη μας είναι κοντή και μπερδευόμαστε.

Με το δίκιο μας. Άμα δεις τις «μεταγραφές» ορισμένων, συνήθως μετρίων, από την μία «ομάδα» στην άλλην, και μάλιστα με διαφορετική «ιστορία» και «διαδρομή» από την προηγούμενη, λες «όϊ, μάνα μου, εχαλάσασιν οι τσιαιροί».

Οι καιροί, μια χαρά είναι. Πότε κρύο, πότε ζέστη, προσαρμοζόμαστε. Στους μήνες του χειμώνα βγάζουμε ομπρέλες, πουλόβερ μάλλινα, κασκόλ και  παλτά. Κι όταν ετοιμάζεται να μας έρθει το καλοκαίρι, κατεβάζουμε από την επάνω ντουλάπα κοντομάνικα, μαγιό, σορτσάκια αεράτες φούστες, πέδιλα και σαγιονάρες.

Οι δικοί μας πολιτικοί εδώ, έχουν χάσει την αίσθηση του «τι καιρό έχουμε σήμερα;». Μήπως ανακοινώσουν κάποια μέτρα. Το ότι τα ανακοινώνουν, δεν σημαίνει κιόλας ότι θα τα εφαρμόσουν. Ξεχνάνε. Και όταν έρθουν οργισμένοι, εκείνοι που τους διόρισαν ή τους έδωσαν επιδόματα, κάνουν την πάπια και τους βρίζουν.

 Άκουγα την Παρασκευή το πρωί σε μια ραδιοφωνική εκπομπή, στο Σκάϊ, με τίτλο «Ό,τι ναναι…», ένα απόσπασμα από  ομιλία του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Ανδρουλάκη, κάποιους μήνες μετά την εκλογή του, να λέει με στεντόρεια και θυμωμένη φωνή:

«Εκλογές. Εκλογές τώρα. Να τελειώνουμε. Να φυσήξει άνεμος. Αέρας, αλλαγής. Με αυτήν την κυβέρνηση υποδίκων. Πότε ξανάγινε αυτό;». Εντάξει. Καλή προσπάθεια. Ικανοποιητικά μιμήθηκε τον μακαρίτη τον Αντρέα.

Κάτσε ρε, Νίκο. Τώρα έγινες αρχηγός. Του έλεγαν οι πιο συνετοί, όταν άκουσαν το παραλήρημά του. 

Ο δε Βουλαρίνος, που παρουσιάζει την εκπομπή, έψαχνε να πει κάτι:

«Τι να πω; Πιστεύει ότι απευθύνεται σε αλλοδαπούς που ήρθαν στην Ελλάδα πριν από περίπου τρία χρόνια; Άκου, Νίκο, να σου θυμίσω τα δικά σας: Τέλη του ’80, του ’90, το μέγα σκάνδαλο του καλαμποκιού, από δικούς σας ΠΑΣΟΚους, όχι απλά υπόδικοι, αλλά πήγαν μέσα, φυλακή.»

Ο κραταιός, τότε, Άκης Τσοχατζόπουλος, τότε Υπουργός Άμυνας. Ενεπλάκη στο μέγα σκάνδαλο των εξοπλιστικών, στο οποίο, όπως αποδείχτηκε και στο δικαστήριο, τάχε βρεί και με τον τότε Υπουργό Εσωτερικών της Κύπρου, Αλέκο Μιχαηλίδη, ο οποίος επίσης καταδικάστηκε». Όχι απλά υπόδικος. Μέσα τον πήγαν, μετά από τις δίκες για ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Κι όμως, δεν βρέθηκε ούτε ένας ευλογημένος να πει στον Ανδρουλάκη να κατεβάσει τους τόνους όταν αναφέρεται στα (υπαρκτά) σκάνδαλα και της Νέας Δημοκρατίας τώρα.

Δυστυχώς, σαν να μην μας φτάνουν οι πόλεμοι που μας ζώνουν, θαρρείς, από παντού, έχουμε τώρα ένα εκρηκτικό πολιτικό τοπίο … Μέσης Ανατολής!

(*) Ολόκληρη η φράση είναι «Περασμένα μεγαλεία, και διηγώντας τα να κλαίς». Είναι «βγαλμένη» βεβαίως από τον Ύμνο της Ελευθερίας του Διονυσίου Σολωμού (στροφή 5η), και που είναι βεβαίως ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδος.

> Από την Στήλη μου Πρόσωπα & Προσωπεία στον "Φιλελεύθερο" της Κύπρου,  05/04/2025. Εικονογράφηση, από έργο του Bansky βεβαίως

Τζάμπα δημοσιογραφία!...

Παρακολουθούσα προ ολίγου στο κρατικό ERTnews στην τηελόραση, μια συζήτηση για τα ανοίγματα της Αμερικής σε πολλά επίπεδα. Φυσικά, κεντρικό πρόσωπο ο Ντόναλντ Τραμπ. 

Εξαιρετικός ηταν ο  Νικόλας Μολφέτας, αρθρογράφος και σχολιαστής, με ιδιαίτερο βάρος στα εξ Αμερικής, όπου έζησε πολλά χρόνια και επαναπατρίστηκε σχετικά πρόσφατα στην Ελλάδα.

Χάρηκα που τον έπιασαν οι κεραίες - τα πιράνχας ήθελα να πω - των ελληνικών ΜΜΕ.  Ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, ιστότοποι, εφημερίδες κλπ.

Χαίρομαι, ντρέπομαι και θυμώνω ταυτοχρόνως. Διότι, όπως γίνεται με όλα τα σοβαρά ΜΜΕ σε άλλες χώρες, οι δημοσιογράφοι που καλούνται να δώσουν ανταπόκριση, αλλά πιο πολύ να σχολιάσουν ένα σημαντικό γεγονός που συνέβη στην Ελλάδα, παίρνουν μία συμβολική αμοιβή.

Το ίδιο ισχύει εάν κληθεί ένας δημοσιογράφος εδώ (αφού πρώτα τον γνωρίσουν), να τον ακούσουν και, μερικές φορές να του ζητήσουν να συμμετάσχει σε ένα σύντομο job interview - συνέντευξη πρόσληψης. 

Ο υποφαινόμενος έχει μια τέτοια σχέση, και με το BBC όπου εργάστηκα αρκετά χρόνια στο Λονδίνο, αλλά και με άλλα Μέσα που σε βρίσκουν, ή σε "τσιμπάνε" από συστάσεις άλλων, αλλά και από τα social media.

Για παράδειγμα, μπορεί να διάβασαν ένα post σου στο facebook, ή ένα καίριο σχόλιο στο Χ, και να σου στείλουν ένα μήνυμα που συνήθως λέει "μπορούμε να μιλήσουμε για κάποια ελεύθερη συνεργασία; ... είμαστε από την τάδε εφημερίδα, site , ραδιόφωνο ή τηλεόραση, και μας ενδιαφέρει η άποψή σας για ένα πολύ εξειδικευμένο ζήτημα που προέκυψε στον τόπο σας, πχ για το Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ".

Μια τέτοια συμφωνία είναι καθ' όλα νόμιμη. Κανένα σοβαρό ΜΜΕ δεν πρόκειται ποτέ να κάνει "αρπαχτή" έναν δημοσιογράφο από την Ελλάδα για να του μιλήσει πχ για τον τελευταίο ανασχηματισμό της κυβέρνησης, για ποιον λόγο τον έκανε ο Πρωθυπουργός, κλπ.

Άλλο παράδειγμα: Ήμουν στην Αγγλία όταν  εκδηλώθηκε το απόγευμα της 11ης Ιουλίου 1988, η τρομοκρατική επίθεση στο επιβατικό City of Poros, που έπλεε στα ανοικτά της Αίγινας. Κατά την επίθεση,  σκοτώθηκαν 7 τουρίστες, ο Έλληνας υποπλοίαρχος του πλοίου, και ο δράστης της επίθεσης.

Ήμουν, τότε, στο Κεντ στη Νότια Αγγλία, και πηγαινοερχόμουν με τρενο στο Λονδίνο. Το βράδυ της 11ης Ιουλίου έλαβα τηλεφώνημα από τον παραγωγό της πρωινής ενημερωτικής τηλεοπτικής εκπομπής του BBC, και μου ζήτησε να συμμετάσχω στη συζήτηση για το γεγονός. Εννοείται ότι μου ζήτησαν να μάθω κάτι επιπρόσθετο για το συμβάν, ή και να μιλήσω με κάποια πρόσωπα.

Δέχτηκα. Στις 6 το πρωί με παρέλαβε οδηγός αυτοκινητού του BBC και με πήγε στο στούντιο. Όταν τέλειωσε η εκπομπή, με πήραν πάλι πίσω στο "χωριό μου", όπως έλεγα το αγαπημένο μου Κάντερμπερι, και μου είπαν ότι έχουν τα τραπεζικά μου στοιχεία από προηγούμενες συμμετοχές  σε ενημερωτικές εκπομπές. 

Λοιπόν: το ευνόητο και σωστό είναι η ΕΡΤ, και όποιο άλλο κανάλι, σάϊτ και λοιπά, εάν ζητεί την συνδρομή/βοήθεια ενός δημοσιογράφου, ακόμα και ενός ειδικού επιστήμονα, όχι όμως αυτόπτη μάρτυρα ή πολιτικού προσώπου, να παίρνει αμοιβή. Μικρή, συμβολική και νόμιμη.

Στην ραδιοφωνική μου εκπομπή Καθρέφτης, στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ, μετονομασθέν τώρα σε ertnews radio (σσ: δεν θα βρείτε πουθενά στην Ευρώπη, κρατικό ραδιοτηλεοπτικό Μέσο που να μην έχει όνομα στη γλώσσα της χώρας απ' όπου εκπέμπει), πρώτος μου καλεσμένος είναι πάντα ένας δημοσιογράφος, απ' οπουδήποτε.

Τον Νικόλα Μολφέτα, μου τον σύστησε ένας επιστήθιος φίλος από την Νέα Υόρκη, ο Στέλιος Τακετζής, που είναι ναυτιλιακός επιχειρηματίας στην Αμερική, ασχολείται όμως, και ενεργά, με το ομογενειακό ραδιόφωνο ΚΟΣΜΟΣ FM της Νέας Υόρκης, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σταθμού και ραδιοφωνικός παραγωγός συνάμα.

Ο Μολφέτας ήταν στέλεχος στην εταιρεία Microsoft στο Σιάτλ. Κι όταν "προσγειώθηκε" στον Πλανήτη Γη ο Τυφώνας Τραμπ, βρήκαμε εξαιρετικές τις αναρτήσεις του στο facebook, κάναμε επαφή και δεχτηκε αμέσως να συνεισφέρει τις απόψεις του για θέματα που κατέχει στην εκπομπή.

Με την πρώτη ανταπόκριση, ενθουσιαστήκαμε. Τον θέλαμε. Όχι ως ανταποκριτή - έχει η ΕΡΤ στην Αμερική - αλλά σαν commentator, δηλ. σχολιαστή. Είπε "ευχαρίστως" με τη πρώτη.

Αμέσως ενημέρωσα εκείνους που έπρεπε, και παρακάλεσα, όχι μόνο για τον Νικόλα, αλλά για κάθε δημοσιογράφο που βγάζουμε, να ανοίγει την αυλαία της εκπομπής, επιλέγοντας θέματα της ειδησεογραφίας της ημέρας που βρίσκει ενδιαφέροντα, να τα συζητάμε και τα σχολιάζουμε μαζί, να δίνουμε μια συμβολική αμοιβή.

Η απάντηση ηταν "όχι". 

ΥΓ: Ο Νικόλας Μολφέτας, μπορεί να μην είναι δημοσιογραφος με βούλα όπως λέμε, αλλά όταν του ζητάμε να συμμετάσχει σε μια εκπομπή ενημερωτική, και μάλιστα όχι λίγες φορές, δίκαιο είναι να παίρνει μια συμβολική αμοιβή. Έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο.

Ο Νικόλας, και ο κάθε Νικόλας που θα κληθεί να συμμετάσχει σε μια ενημερωτική εκπομπή, σε ραδιόφωνο ή και τηλεόραση, θα δαπανήσει χρόνο, θα πάρει ταξί ή το δικό του αυτοκίνητο, θα μπλέξει στο κυκλοφοριακό, και θα φύγει πάλι, ενίοτε και αργά τη νύχτα για το σπίτι του

Εδώ, εκτός του ότι γίνεται "ο κλέψας του κλέψαντος" όσον αφορά εκπομπές, εμείς τους θεωρούμε δεδομένους. Ό,τι αυτοί θα κερδίσουν από την δημοσιότητα που τους δίνουμε. Αλλά ταυτόχρονα, πρέπει να πω ότι υπάρχουν και πολλοί καλεσμένοι (αφήστε τους πολιτικούς, αυτοί είναι άλλο φρούτο, θα γράψω τους παραλάβω και αυτούς)και για αυτούς), που παρακαλούν να τους βγάλεις, κι ας βγήκαν την προηγούμενη μέρα σε "κοντινές εκπομπές"!

Πραγματικά, όποια ώρα της ημέρας και αν ανοίξεις τηλεόραση, θα δείς όλο το υπουργικό συμβούλιο να κάνει την γύρα των καναλιών. Μόνο για να πάνε, να πουν τι θα πουν στο στούντιο, και να ξαναγυρίσουν στο υπουργείο, αν δεν κάνουν ενδιαμεση στάση και σε άλλο κανάλι ή σταθμό, αυτό δεν αφαιρεί ώρες και ουσία από τις πολιτικές υποχρεώσεις;

Να βγαίνουν στα κανάλια, ΟΚ. Αλλά με μέτρο, ρε παιδιά. Κάτι που στη χώρα μας δεν έχουμε...

> Όπως λέει κι ένας κυνικός φίλος μου με άθλια αγγλικά, "Greece no ready yet". Δεν ξέρω, αλήθεια, αν θα είναι ποτέ ready!

Και δεν θα είναι ποτέ ready!