Θυμάμαι
Κρατούσαμε σφιχτα τα χέρια των παιδιών μας
σαν να εξαρτιόταν από αυτό το κράτημα
ο χτύπος της καρδιάς μας.
Κρατούσαμε σφιχτά το απέραντο αίσθημα
της σιγουριάς που δίνει η παιδική παλάμη.
Δεν τους το είπαμε ποτέ.
Δεν τους είπαμε πόσο μας δυνάμωνε
η αδυναμία τους
πόσο μεγάλωνε μέσα μας την ανάγκη
της αγάπης
πόσο ανάγκη είχαμε αυτή την ανάγκη.
Κώστας Νησιώτης, από την ποιητική συλλογή "Βραδινές Ψιχάλες", Εκδόσεις Ίαμβος.
No comments:
Post a Comment