Αντίδοτο στη καταχνιά των ημερών, η μελωδία μιας Ελλάδας που υπήρχε. Τέσσερεις μεγάλους Μάνους έβγαλε ο τόπος μας. Τον Κατράκη, τον Χατζιδάκι, τον Ελευθερίου. Και αυτόν, τον Λοίζο. Εξω, ακούγονται οι βρυχυθμοί των κίτρινων συνδικαλιστάδων. Βάζω τα ακουστικά μου, και ακούω ένα απο τα αγαπημένα του τραγούδια.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Ένα φρικτό γεγονός, δεν έχει καμία ανάγκη από δημοσιογραφικές υπερβολές
Μέρες δύσκολες. Το ξέρετε όλοι, νομίζω… Έχετε δει. Έχετε διαβάσει. Έχετε ακούσει… Μια εφημερίδα χθες, είχε πελώριο τίτλο: Τα Παιδιά μας Αυτ...
-
Με τσίγκλησε η «επανεμφάνισή» τους μαζί – μια καλοκαιρινή περιοδεία ανά την επικράτεια, που ξεκίνησε ηδη από τον Λυκαβηττό, και φέρει τον τι... -
Ενα σκληρό, πικρό τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου που γιορτάζει σήμερα. Κάθε λέξη του όμως είναι αληθινή. Πέρα ως πέρα. Ειναι στον δίσκο το...
No comments:
Post a Comment