Αντίδοτο στη καταχνιά των ημερών, η μελωδία μιας Ελλάδας που υπήρχε. Τέσσερεις μεγάλους Μάνους έβγαλε ο τόπος μας. Τον Κατράκη, τον Χατζιδάκι, τον Ελευθερίου. Και αυτόν, τον Λοίζο. Εξω, ακούγονται οι βρυχυθμοί των κίτρινων συνδικαλιστάδων. Βάζω τα ακουστικά μου, και ακούω ένα απο τα αγαπημένα του τραγούδια.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Ύμνος του Ζλάταν Ιμπραήμοβιτς για τον Λίονελ Μέσι.*
«Έχω εμμονή με το να βλέπω τον Μέσι. Όχι επειδή είναι φίλος μου. Όχι από νοσταλγία. Γιατί μετά από τόσα χρόνια, προσπαθώ ακόμα να καταλάβω...
-
Αυτή η ανάρτηση στο Facebook , υπό τον τίτλο «Επίκαιρες Σκέψεις Γέροντος»», είναι από τα πιο συγκλονιστικά «πράγματα» που έχω διαβάσει το... -
Ενα σκληρό, πικρό τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου που γιορτάζει σήμερα. Κάθε λέξη του όμως είναι αληθινή. Πέρα ως πέρα. Ειναι στον δίσκο το...
No comments:
Post a Comment