Υπάρχουν φορές που, όταν διαβάζω κάτι που "ακολουθεί" κατα γράμμα, θαρρείς, τη σκέψη μου, ενθουσιάζομαι, και από "καλή ζήλεια", λέω "αυτό θά ήθελα να το είχα γράψει εγώ".
http://maecenas.capitalblogs.gr/listArticles.asp
Στο blog που διαφημίζω τωρα (με χαρά, και χωρίς καμμία τύψη - δυστυχώς, στην Ελλάδα, ο καλός λόγος γίνεται ύποπτος και ο κακός επαινείται), ο φίλος μου ο Γιώργος με έχει αναγκάσει πολλές φορές να το πώ. Ομως, η ουσία είναι άλλη: Ειναι παρήγορο, όσο τίποτ' άλλο, που βρίσκεις ανθρωπους με τους οποίους, ακόμα και εάν γνωρίζεσαι πολύ λίγο, μπορείς να συνεννοηθείς, να ανταλλάξεις δυο κουβέντες ωραίες, και να νοιωσεις ότι δεν ειναι όλα γκρεμισμένα στον τόπο μας.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Καθ’ οδόν…
Ένα μικρό βιβλιαράκι γραμμένο από τον μακαριστό επίσκοπο Κάλλιστο Ware, που είχα την τύχη να γνωρίσω στην Αθήνα. Συγκεκριμένα, σε ένα παρκάκ...
-
Με τσίγκλησε η «επανεμφάνισή» τους μαζί – μια καλοκαιρινή περιοδεία ανά την επικράτεια, που ξεκίνησε ηδη από τον Λυκαβηττό, και φέρει τον τι... -
Ενα σκληρό, πικρό τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου που γιορτάζει σήμερα. Κάθε λέξη του όμως είναι αληθινή. Πέρα ως πέρα. Ειναι στον δίσκο το...
Ευχαριστώ για τον καλό και ευγενικό σου λόγο.
ReplyDeleteΑπο παλιά τότε που δεν σε γνώριζα αλλά σε διάβαζα με βοήθησες να καταλάβω την δύναμη και την αξία του ήπιου λόγου.
Ευχαριστώ
Γιωργος Λιγνός (ο ΜΑΙΚΗΝΑΣ του ιστολόγιου Εν Χορδαις και Οργάνοις)