Πολλή καταχνιά σήμερα μέσα μου. Ακόμα μια κλωτσιά από το "σύστημα" - θα το διαχειριστώ και αυτό με σιωπή εσωτερική. Απ' έξω, θα ζω και θα επινοώ "μικρές ιστορίες" για την προσωρινή εκπομπή στο Δεύτερο. Θα ρίχνω τη φαντασία μου δόλωμα στα ωραία τραγούδια. Απόψε, επιλέγω ένα που βγάζει τα αισθήματά του στη φόρα, και τα φωνάζει. Ο Παπακωνσταντίνου και η Κικίδη είναι καταπληκτικοί. Καλή ακρόαση...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Τζάμπα δημοσιογραφία!...
Παρακολουθούσα προ ολίγου στο κρατικό ERTnews στην τηελόραση, μια συζήτηση για τα ανοίγματα της Αμερικής σε πολλά επίπεδα. Φυσικά, κεντρικό ...
-
Με τσίγκλησε η «επανεμφάνισή» τους μαζί – μια καλοκαιρινή περιοδεία ανά την επικράτεια, που ξεκίνησε ηδη από τον Λυκαβηττό, και φέρει τον τι... -
Ενα σκληρό, πικρό τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου που γιορτάζει σήμερα. Κάθε λέξη του όμως είναι αληθινή. Πέρα ως πέρα. Ειναι στον δίσκο το...
Πώς σας φαίνεται;;
ReplyDeleteΤο χέρι σου στο δικό μου, φύλλο και φτερό, ένας αργός ταχυδρόμος. Σαν ινδιάνικο ποιήμα - αν οι Ινδιάνοι είχαν ταχυδρόμους με ποδήλατα...
http://www.youtube.com/watch?v=Fs1jXZPPMyw