filoftero: Η ΜΑΦΙΑ ΤΗΣ "ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ"

Friday, October 22, 2010

Η ΜΑΦΙΑ ΤΗΣ "ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ"

Το ρεπορτάζ αυτό μεταδόθηκε πρόσφατα από το κανάλι France2 της γαλλικής τηλεόρασης. Μεταξύ άλλων πολλών, θα δείτε ότι για μία ακόμη φορά στη Κύπρο, ο βρετανικός παράγων είναι εκεί, αδιάλλακτος, αδιάφορος για τον τόπο και τους ανθρωπους του, παρά μόνο για να τους διαιρεί, να βάζει παντού το βρώμικο χεράκι του, και να κάνει τελικά, και πάντα, αυτό που θέλει, αυτό που τον συμφέρει.

No comments:

ΕΚΕΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΤΩΡΑ - THIS IS WHERE I WOULD LIKE TO BE RIGHT NOW

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Από το βιβλίο ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΩ, σε μετάφραση της Σώτης Τριανταφύλλου: ις Πατάκη τηςΕίναι αδιανόητο, για μένα, πόσα αυτοκίνητα κυκλοφορούν πια στην Αθήνα. Όχι μόνο σε ώρες αιχμής, που ο περισσότερος κόσμος εργάζεται, αλλά και μέχρι πολύ μετά τα μεσάνυχτα. Τα αυτοκίνητα αυτά, που είναι κάτι μεταξύ υπερυψωμένα ΙΧ SUV, και θηριώδη τζιπ, λες και βρίσκονται σε σαφάρι του Ντακάρ στην έρημο. Είναι μόδα; Είναι επίδειξη; Δήλωση … υπεράνω; Τι να πω;

PERSONA GRATA

MY FAVOURITE THINGS

Μια στήλη, με τα αγαπημένα μου πράγματα - όποτε θυμάμαι, θα προσθέτω μερικά:

*********************

Να μαγειρεύω για φίλους στο σπίτι. Η πρώτη, μεγάλη γουλιά μπίρας μια ζεστή μέρα του καλοκαιρού. Να βλέπω δακρύβρεχτες ταινίες στην τηλεόραση. Νά περπατώ ξυπόλητος. Να ετοιμάζομαι για ταξίδι. Να μην θέλω να τελειώσει ένα καλό βιβλίο που διαβάζω. Ν' ακούω βροχή. Νά περιμένω αγαπημένο μου πρόσωπο στο αεροδρόμιο. Να παίζω γκολφ. Sitting on the dock of the bay. Wasting time. Ottis Reading. Singing in the rain. To σπαγγέτι Μπολονέζ. Τα κίτρινα φώτα στους δρόμους του Λονδίνου, μια νύχτα με ομίχλη. Να γράφω τις σκέψεις μου. Ν'ανακαλύπτω καινούργιες μουσικές. Να παρακολουθώ ενδιαφέρουσες παραστάσεις στην Επίδαυρο. Να περπατώ στο Λονδίνο. Να κάθομαι σε κάποιο πάρκο του, και να διαβάζω ένα βιβλίο. Να ταξιδεύω με τρένο, όχι του ΟΣΕ. Η βαρελίσια, μαλακή φέτα Βόνιτσας. Οι σοκολάτες Godiva. Η Λέσχη του Δίσκου, στην Στοά της Όπερας, Ακαδημίας 57, στην Αθηνα. Τα Μπριζολάκια του Τέλη, στην οδό Ευριπίδου 86, κοντά στη Πλατεία Κουμουνδούρου, Αθηνα. Να φαντάζομαι. Να ονειρεύομαι. Να δοκιμάζω. Να προσεύχομαι. Ν' ακουω την 9η του Μπετόβεν. Το Cabernet Sauvignon του Χατζιμιχάλη. Να φαντάζομαι, πάλι. Να παρατηρώ. Να σημειώνω. Και να αναπλάθω ιστορίες. Να περνάω ώρες σε βιβλιοπωλειο. Παλιά, όταν παίρναμε το κυριακάτικο φαγητό μας στον φούρνο. Αρνάκι με πατάτες. Αρνάκι γιουβέτσι σε γάστρα. Γεμιστά - ντομάτες, πιπεριές. Το λευκό τραπεζομάντηλο. Λινό πετσέτες στο τραπέζι. Το νερό σε ασημένια κανάτα. Σε έναν ερημικό κι απάνεμο κολπίσκο, κάπου στην Ελλάδα, μόνος, να κάνω πως ψαρεύω. Η 9η του Μπετόβεν. Η 5η του Μάλερ. Η oπερα Don Giovanni του Μότσαρτ. Να πηγαίνω στο γήπεδο με τον Μιχάλη μου. Να ταξιδεύω στο Αιγαίο. Με το πλοίο, και με τη φαντασία μου. Η Κύπρος που ακόμα δεν έχω ανακαλύψει. (Όση ξέρω, μέχρι τώρα, δεν μου "λέει" και πολλά πράγματα). Τα πέτρινα σπίτια, με μεγάλη αυλή γύρω-γύρω. Κάθε τραγούδι του Χατζιδάκι. Μά κάθε... Να μπαίνω σε άγνωστους, επαρχιακούς δρόμους, κι' όπου με βγάλει. Να περπατώ πλάι σε ποτάμι, ή ρυάκι.Το ουίσκι Haig, σε χαμηλό ποτήρι, με πολύ πάγο, και λίγο νερό. Να πηγαίνω με τα πόδια από την Oxford Street, στο Λονδίνο, μέχρι το Covent Garden, από μικρά στενάκια. Η κεντρική αγορά της Αθηνας (λαχαναγορά, κρεαταγορά και ψαραγορά), και οι πέριξ δρόμοι. Το πιο ζωντανό μέρος της πόλης. Η αγρυπνία. Το κερί. Τα βότσαλα. Τα κοχύλια. Η άμμος. Το σταφύλι. Η Μαλαγουζιά (ποικιλία λευκού κρασιού) του Γεροβασιλείου.) Να φεύγω από την Ελλάδα. Να επιστρέφω στην Ελλάδα. Να απομακρύνομαι. Να φτιάχνω παζλ πολλων κομματιών. Να διαβάζω, και να ξαναδιαβάζω τον Μικρό Ναυτίλο του Ελύτη. Να βλέπω και να ξαναβλέπω την κινηματογραφική ταινία "Γκάντι", του Άτενμπορο. Να χαζεύω βιντεάκια στο YouTube. Να κάνω βόλτες σε λιμάνια, παρακολουθώντας όσα συμβαίνουν γύρω. Τα πλοία που έρχονται, τα πλοία που πάνε. Τα εμπορεύματα που φορτώνονται. Τα εμπορεύματα που ξεφορτώνονται. Τους ναυτεργάτες. Τους λιμενικούς. Τους γερανούς. Τον κόσμο που πηγαινοέρχεται. Οι λειτουργίες της Μεγάλης Σαρακοστής. Τα Εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής. Τα τσιπουράδικα στον Βόλο. Η κυπριακή φλαούνα. Τα δελφίνια. Τα πετρόψαρα. Ο Δρόμος, του Μίμη Πλέσσα και του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Τα μπαράκια στην Πλατεία Μαβίλη. Τα Μπαράκια του Βαγγέλη Γερμανού. Τα ψιλικατζίδικα. Τα τρένα που φύγαν. Το θυμάρι. Η φέτα Πίνδου. Τα Ζαγοροχώρια. Το adagietto από την 5η Συμφωνία του Μάαλερ. Όλα τα τραγούδια του Μάνου Λοίζου - μά όλα. Η θάλασσα, υπό βροχή. Το Π-Box του Χριστόφορου Πέσκια στη Κηφισιά. Τα σκυλιά που έχουν λυπημένο ύφος, και κρέμονται τ' αυτιά τους. Η βότκα Belluga. H κολώνια "No.4711". Το θυμάρι. Η καλύβα του Μπάρμπα Θωμά, όπως την έχω στη φαντασία μου. Τα ήσυχα βράδυα. Το χαμομήλι. Η Σουίτα αρ.3 του Μπαχ. Το παντοπωλείο του Κωστή, "Ηλιοστάλα", στην οδό Όθωνος, στη Κηφισιά. Το μπάρ του ξενοδοχείου Churchill στο Λονδίνο. Οι Γραμμές των Οριζόντων. Οι άνθρωποι που έχουν ευγένεια στο βλέμμα τους, άρα και στη ψυχή. Το ρυάκι. Το κοτέτσι. Το Amber Cocoon Liquid Handwash της Molton Brown. Μια ζεστή αγκαλιά. Το βουτυρο Κερκύρας. Τα κάστανα. Ο φίλος που είναι "εκεί", ακόμα κι όταν δεν τον θέλεις. Οι "Πολωνέζες" του Σοπέν. Η εφημερίδα Guardian. Η οδός Αθηνάς. Το χαμόγελο του γιου μου. Να παίζω. Να φωνασκώ. Να με αφήνω ήσυχο. Να φεύγω. Να επιστρέφω. Να βρίσκω κάτι που έχω χάσει. Να χάνομαι. Το ψάρεμα με τον φίλο μου τον Γιάννη. Sunshine after rain. Τα κυκλάμινα. Τα στραγάλια. Σύκο αποξηραμένο Ευβοίας, με ρήγανι και δάφνη. Η ταινία "Θάνατος στη Βενετία" του Βισκόντι. Οι λεμονανθοί. Η σοκολάτα Υγείας Παυλίδη. Το Marmite σε ζεστό, άσπρο ψωμί, με βούτυρο. Η ιπποδρομία Grand National στην Αγγλία. Ιστορίες της Αιγύπτου. Όσα λιγοστεύουν. Οι τριανταφυλλιές του Πηλίου την Άνοιξη. Το δωμάτιό μου στο Parkwood, στο Πανεπιστήμιο του Κεντ. Ενα παλιό κοντομάνικο πουλόβερ μου της Pringle, με ρόμβους. Το κρίκετ στο σχολείο. Τα καβουρδισμένα αμυγδαλα και φουντούκια. Ο ανεμόμυλος. Ο φάρος. Το καμπαναριό. Οι γαλλικές ταινίες. Η γερμανική γλώσσα, που δεν ξέρω γρί. Το βρετανικό χιούμορ. Ο ισπανικός χορός. Το ιταλικό φαί. Οι αραβικές νύχτες. Η αμερικανική κάντρι μουσική. Τα κεράσια. Οι λίμνες με τα χρυσόψαρα. Τα νούφαρα. Οι ευγενικοί άνθρωποι. Ο ήχος της βροχής. Η κούνια στο σπίτι μου στο Mount Darwin, στην Αφρική, κάτω από τη μουριά. Η μουριά μου. Το κόκκινο Raleigh ποδήλατό μου. Το σαπούνι γάλακτος του Korres. Οι κολλεγιακές γραβάτες. Οι κάλτσες Burlington. Τα παπούτσια Church's. Τα βαθυκόκκινα περσικά χαλιά. Οι ΜΕΡΕΣ του Γιώργου Σεφέρη. Οι νύχτες στις Πλάτρες. Οι λέξεις του Καζαντζάκη. Τα λινό τραπεζομάντηλα. Οι κρυστάλλινες κανάτες. Ασημένια κυροπήγια. Τα ασημένια μαχαιροπίρουνα Christofle. Τα λευκαρίτικα (από το χωριό Λεύκαρα στη Κύπρο) κεντήματα. Τα νούφαρα. Το βιβλιοπωλείο "Πολιτεία" στην οδό Ασκληπιού. Τα ζυμαρικά De Cecco. Ο μουσακάς, όπως τον έφαγα σήμερα, του Τάκη, μόνο με μελιτζάνες, κυμά, μπεσαμέλ και μια κρούστα από φρυγανιά από πάνω. Τα φύλλα τα φθινοπωρινά. Τα ήσυχα βράδυα. Τα καλογυαλισμένα παπούτσια. Τα ραδιόφωνα που έχουν καλό λόγο. Ο ντοματοπελτές Ομοσπονδία. Ο κόλιανδρος με την ελιά. Η 8η τρύπα στο Aphrodite's Golf Course στη Κύπρο. Η μυρωδιά του Dettol. Το κόκκινο κρασί, Guardian Peak, ποικιλίας Syrah 62%, Mourvedre 26% και Grenache 12% από τη Νότια Αφρική, από τον οινολόγο Jean Engelbrecht και τον γκόλφερ Ernie Els. Τα κάστανα τον χειμώνα. Η καστανόσουπα τα Χριστούγεννα. Το Worcestershire sauce. To τσέλλο. Η βόλτα στον παραλιακό πεζόδρομο της Λεμεσού. Οι σαγιονάρες. Τα μολύβια Faber Castell. Να στολίζω χριστουγεννιάτικο δεντρο. Να ακούω και να τραγουδώ χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Τα πρώτα Χριστούγεννα που θυμάμαι. Τα χρώματα που αλλάζουν. Τα ποιήματα που δεν τελειώνουν. Οι γαλλικές σοκολάτες VALRHONA. Ο δυόσμος. Tea & Scones στο Fortnum & Mason στο Λονδίνο. Οι Λειτουργίες της Μεγάλης Σαρακοστής. Η πρώτη σταγόνα της βροχής. Η τελευταία γουλιά πριν κλείσει το μπαρ. Το άγγιγμα δροσερού αέρα μες το κατακαλόκαιρο. Οι ευγενικοί άνθρωποι. Να βλέπω βιντεάκια στο YouTube. Να βλέπω τα τραίνα να περνούν. Οι πίνακες με νεκρή φύση. Γκολφ στο Costa Navarino. Η 8η Τρύπα στο Aphrodite's. Οι Μέρες του Γιώργου Σεφέρη. Τα πουκάμισα του Brooks Brothers. Το Le Beurre d' Echire, το καλύτερο βούτυρο στον κόσμο. Το τσάϊ JING. Τα βιβλία που έχω ξαναδιαβάσει παραπάνω από 1 φορά. Η κηπουρική. Οι μακρές τηλεφωνικές αναλυσεις επί παντός με τον φίλο μου τον Νίκο. Η αίσθηση του αέρα επάνω στο σώμα μου. Η ελληνική, χωριάτικη σαλάτα. Το snooker. Tο YouTube. Τα αεροδρόμια. Τα ξενοδοχεία. Να κοιμάμαι και να ξυπνώ με βροχή. Να σε φαντάζομαι. Να σε επινοώ. Να σε κρατώ. Τα χάλκινα κουζινικά σκεύη. Οι κήποι της Αγγλίας. Η Πέτρα του Ρωμιού στη Κύπρο. Η στιγμή που διάβασα τη τελευταία σελίδα του Ανατολικά της Εδέμ. Το χαλούμι - ίσως το ωραιότερο τυρί στον κόσμο, αρκεί να είναι με αιγοπρόβειο γάλα. Forbidden Games. Ο πλατύφυλλος Βασιλικός. Το γιασεμί. Η γεμιστή ντομάτα. Το θέατρο Old Vic στο Λονδίνο. Η φωνή του Sir Lawrence Olivier. Το βραστό καλαμπόκι με βούτυρο. Οι μικροί, ανώνυμοι καταρράκτες. Οι φωλιές των πουλιών. Το κατάστρωμα στα πλοία. Όλα τα Κουαρτέτα Εγχόρδων του Μπετόβεν, μα κυρίως τα Ύστερα, και κατά προτίμηση σε ερμηνεία από το Quartetto Italiano. Τα φύλλα, τα φθινοπωρινά. Τα μπλέ σχολικά τετράδια. Τα πιροσκί του φούρνου Θεόδωρος στην Άνοιξη. Ένα μεγάλο τραπέζι, μεσημεριανό, στρωμένο με λευκό τρπαεζομάντηλο και με αγάπη. Και γύρω από αυτό, οικογένεια και καλοί φίλοι. Το γιουβέτσι, το κανονικό, με αρνί, μοσχάρι και κριθαράκι - όχι το κριθαρότο! Η παράδοση που τηρείται χωρίς να διαφημίζεται. Οι ιστορίες που αναδεικνύουν τις αληθινές αξίες των ανθρώπων και της ζωής. Η φυσική ευγένεια. Τα καθαρά ρούχα. Τα καθαρά χέρια. Ασημένια κηροπήγια. Ποτήρια κρυστάλλινα, σκαλιστά. Η μυρωδιά του καφέ το πρωί. Το Τρίτο Πρόγραμμα ραδιοφωνίας του BBC. Radio3. Ανοικτό όλη μέρα στο λάπτοπ μου. Αντίδοτο στον θόρυβο έξω. Σοβαρό, αλλά και ανεπιτήδευτο. Το πότισμα. Το φύτεμα. Το κλάδεμα. Η απόλυτη ησυχία. Το ψυγείο. Ο ανεμιστήρας οροφής. Τα μπλουζάκια Lacoste. H οδοντόκρεμα Novogil. Το πλοίο της γραμμής. Το κατάστρωμα. Η "γωνιά μου" στο Μπαλτάζαρ. Το "9" σίδερο. Να περιποιούμαι τις γλάστρες μου, ιδίως με τα κακτοειδή. Η κολόνια Μυρτώ, Λεμονιού, από το 1959. Ο τοματοπελτές KYKNOS. Τηγανητά αυγά μελάτα. Να λύνω SODUKU. Η μοναξιά μου. Η σιωπή. Η καταρρακτώδης βροχή. Το σαπούνι Lifebuoy. H Zen μουσική διαλογισμού. Το διαφανές και διάφανο σαπούνι Pears."Soap scented fingers I long to caress". Η τυρόπιττα σφολιάτα του "Αθηναϊκόν", Αγ. Βαρβάρα, Χαλάνδρι. Σταθεrή αξία, αν και εγώ κάθε φορά τη βρίσκω καλύτερη! Το Δάσος Συγγρού - τα κρυφά του μονοπάτια - τα κυπαρίσσια του, πάντα σε στάση προσοχής. Η αρχοντιά της Σύρου, στο επίκεντρο των Κυκλάδων. Η παρέα που με' μαθε να την αγαπώ. Τα ελληνικά νησιά τον χειμώνα. Η καστανόσουπα των Χριστουγέννων. Το Δάσος Συγγρού. Ο πρωινός μου κόσμος. Οι κλασσικές μου αναζητήσεις στο YouTube. Οι σκόρπιες μου σημειώσεις. Η παρακμή του γκολφ της Γλυφάδας. Η κασερόπιτα του Everest. Η αδυναμία μου να συγκεντρωθώ. Οι ανώδυνες σκέψεις μου. Η γλυκοπατάτα, το καλαμπόκι, το μάνγκο, το αβοκάντο - οι παιδικές μου γεύσεις από την Αφρική. Η απόλυτη ησυχία. Οι πρόβες ορχήστρας. Να βλέπω αγώνες snooker. Οι κάλτσες Burlington's. Τα πουλόβερ Pringle. "A Rose By Another Name", καθαριστικό σώματος από την Aesop - μου αρέσει κάθε τι σε αυτό το φυσικό, απαλό προϊόν, συμπεριλαμβανομένης και της minimal συσκευασίας του.

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ

Λάκη, Κάλιας, Σταυρούλας, Χρίστου, Εύας, Εύας, Θέκλας, Ανδρέα, Λούλλας, Κωνσταντίνου, Άριστου, Γαβρίλη (Ρίλη), Μαρούλας, Φίλιππου, Χρίστου, Πρόδρομου, Ζωζώς, Μοίρας, Στέλιου, Τάκη, Αιμίλιου Βαπορίδη, Μιχαλάκη, Μορφώς, Πάμπου Κατσαντώνη, Λούη Σουγλίδη, Πέτρου Φώτσιου, Αντώνη (Νώνη) Φώτσιου, Σταύρου Απέργη, Κώστα, Σκευής, Μιχαλάκη, Νίνας, Μένης, Αντρέα, Μιχαλάκη Θεοδοσίου, Χρυσταλλένης, Μέλας Μάρκου, Κωνσταντίνας (Ντίνας) Τσίρη, Γιάννη Ξενάκη, Γιάννη Κακουλίδη, Θείου Ρουντι, Γιαγιάς Αιμιλίας. Γιάννη Σινάνογλου, Σεραφείμ Φυντανίδη, Θείας Οντέτ, Κυρίου Ρίκκου, Χρυστάλλας Γούλα, Τάσου Δημητριάδη (παιδικού μου φίλου από το Mount Darwin), Στάθη Ευσταθίου (πάλεψε γενναία τον άτιμο τον καρκίνο, πήγαμε μαζί σε προκυνήματα, ήξερε το τέλος, το περίμενε). Ο φψίλος μου, και συγκάτοικος στο γραφείο στην Ελευθεροτυπία, Θέμος Αναστασιάδης. Ο παθολόγος ιατρός μου, Ρίκκος Στυλιανίδης * Ο αγαπημένος μου Τίτος Κολώτας, ψυχή φευγάτη * Κολώταςλιανίδης από τη Λεμεσό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ

Ό καθένας από εμάς πού επιθυμεί νά εκφράσει την αγάπη του για τούς νεκρούς και νά τούς βοηθήσει ουσιαστικά, μπορεί νά το επιτύχει προσευχόμενος υπέρ των ψυχών τους, και ειδικότερα μνημονεύοντας αυτούς στη Θεία Λειτουργία, όταν οί μερίδες πού τεμαχίζονται αποκόπτονται για ζώντες και νεκρούς αφήνονται νά πέσουν μέσα στό Αίμα του Κυρίου με τις λέξεις:" Απόπλυνoν Κύριε τά αμαρτήματα των ενθάδε μνημονευθέντων δούλων σου τω Αιματί σου τω Άγίω πρεσβείες της Θεοτόκου και πάντων σου των Άγίων. Αμήν.»

filoftero

Friday, October 22, 2010

Η ΜΑΦΙΑ ΤΗΣ "ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ"

No comments:

Post a Comment

Αποχαιρετίσαμε τον Στέφανο Μάνο...

Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΣΕ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ EVER.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΤΕΡΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ