Διαφθορά στη Κύπρο; Συκοφαντίες !...

 

Ελάτε τώρα, διαφθορά στη Κύπρο; Σοβαρά; Πολυεπίπεδη, μάλιστα, όπως αποκαλύπτει ο ερευνητής δημοσιογράφος και συγγραφέας Μακάριος Δρουσιώτης;

Ε, ναι. Παράξενο είναι, σ’ έναν τόπο μικρό όπου όλοι γνωρίζονται. Από την καλή, αλλά και την ανάποδη.

Τα λεγόμενα διαπλεκόμενα συμφέροντα δεν ευδοκιμούν μόνο στην Κύπρο. Τα βρίσκεις σε αρκετές χώρες. Ιδίως εκείνες όπου οι νόμοι, αν και αυστηροί, εύκολα γίνονται παιχνιδάκι για όποιον θέλει να το διασκεδάσει. Και μάλιστα με τα έξοδα πληρωμένα.

Ο Δρουσιώτης, που λίγοι ξέρουν πόσο έχει ξημεροβραδιαστεί σε βιβλιοθήκες και σε κτίρια όπου φυλάγονται χιλιάδες απόρρητα αρχεία, μερικά από τα οποία «απελευθερώνονται» κάθε 20 χρόνια από την περίοδο που θέλει κάποιος να τα μελετήσει.

Έχω ξοδέψει άπειρες ώρες  στα Kew Gardens στο Λονδίνο, μελετώντας τα «απελευθερωμένα»  απόρρητα Αρχεία του Φόρειν Όφις της Αγγλίας, όχι μόνο για την Κύπρο, αλλά και για τα δύσκολα χρόνια της Ελλάδας με την δικατατορία και κατόπιν για την εισβολή των Τούρκων. άλλες χώρες με … βρετανικό ενδιαφέρον.

Η δουλειά αυτή, του ερευνητή ιστορικού, ακαδημαϊκού και δημοσιογράφου, είναι επίπονη Από τους λίγους που επιμένουν να ερευνούν. Όποιος έχει διαβάσει έστω ένα από τα βιβλία του, ακόμα και πριν από το Κράτος Μαφία, τη Συμμορία, και το Έγκλημα στο Κραν Μοντανά, θα έχει τουλάχιστον μια ιδέα για το πόση δουλειά, και πόσο γερό συκώτι πρέπει να έχει κάποιος για να τα «βάλει» με τον κρατικό μηχανισμό και, ιδιαίτερα, με όσους τρέφονται από αυτόν.

Artwork by 

Mikhail Pashkov

Tashkent, Uzbekistan, Uzbekistan

«Κράτος Μαφία». Οργανωμένη θεσμική ληστεία.

 

Του Θεόδωρου Θεοδώρου*

Το πόρισμα της Αρχής κατά της διαφθοράς, εκτός των τεκμηριωμένων εισηγήσεων για ποινικές διώξεις, έχει και ένα κεντρικό μήνυμα να στείλει. Όλοι οι θεσμοί, από τον ΠτΔ μέχρι και την δικαστική εξουσία είναι υπό κρίση. Δυστυχώς η διακυβέρνηση Αναστασιάδη ισοπέδωσε τα πάντα.

Οι προεκτάσεις του πορίσματος πολλαπλές που αγγίζουν μέχρι και τις προεδρικές εκλογές του 2028 καθώς και τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του Μαΐου.

Αρχίζοντας από τις βουλευτικές εκλογές, αποδεικνύεται ότι έχει συντελεστεί μια πρωτοφανής πολιτική δολιοφθορά. Πρόκειται για υφαρπαγή ψήφων και παραπλάνηση των ψηφοφόρων. Αν υπήρχε το πόρισμα πριν την 24^η Μαΐου, τα πράγματα θα ήσαν διαφορετικά.

Πρωταγωνιστής σε αυτήν την ανηθικότητα και πολιτική αθλιότητα, ο ΔΗΣΥ με πρωτεργάτη την πρόεδρό του Αννίτα Δημητρίου. Προφανώς, εκτελώντας εντολές του τέως ΠτΔ, εργολαβικά προσπαθούσε να αποδομήσει τον Μακάριο Δρουσιώτη και το Volt, όχι για να υπερασπιστεί την παράταξή της, κάτι που θα ήταν θεμιτό σε ένα προεκλογικό αγώνα, αλλά για να διατηρήσει την καρέκλα της και να ικανοποιήσει τις φιλοδοξίες της. 

Είναι αυταπόδεικτο ότι στον Δημοκρατικό Συναγερμό το  πόρισμα ήταν αθωωτικό για τον τέως τοτε θα ζητούσαν επίμονα την δημοσιοποίησή του, πριν τις εκλογές.  Πριν γίνει η οποιαδήποτε έρευνα για το θέμα Σάντη, η κυρία Δημητρίου, με πρωτοφανή φαιδρότητα, χαρακτήριζε τις αποκαλύψεις Δρουσιώτη «φαιδρό λαϊκισμό» με στόχο να πλήξει το Volt και τον ερευνητή. Αν ο ψηφοφόρος γνώριζε το πόρισμα, δεν νομίζω να ακολουθούσε το κάλεσμα της ηγεσίας του ΔΗΣΥ. Όταν ο τέως ΠτΔ Νίκος Αναστασιάδης, μιλούσε στο συνέδριο του ΔΗΣΥ και έλεγε ότι ένα από τα επιτεύγματα της διακυβέρνησής του ήταν η πάταξη της διαφθοράς, δεν θα τολμούσαν τα χαϊβάνια της Πινδάρου, ιστάμενοι, να τον χειροκροτούν παρασύροντας έτσι και πολλούς αγνούς και ανυποψίαστους Συναγερμικούς. Όταν ο τέως ΠτΔ, με άρθρο του καλούσε τους συναγερμικούς να στηρίξουν την παράταξη, δεν θα είχε την παραμικρή απήχηση στους ψηφοφόρους. Αντίθετα θα ήταν πλήγμα για τον ΔΗΣΥ.

Ασφαλώς σημαντικός συντελεστής υπήρξε και ο νυν ΠτΔ Νίκος Χριστοδουλίδης ο οποίος συντόνιζε την στοχευμένη διαρροή πληροφοριών, από την αστυνομία, για το θέμα Σάντη. Ακόμα, ανέχθηκε την δημιουργία ενός κατασκευασμένου πορίσματος για να εξυπηρετήσει  τα θέλω του τέως.

Γενικά όλοι οι θεσμοί συνέτειναν στην δημιουργία μιας ψεύτικης περιρρέουσας ατμόσφαιρας που στόχο είχε την συγκάλυψη του θέματος Σάντη και την αποδόμηση του Μακάριου Δρουσιώτη.

Τελικά φαιδρός λαϊκισμός ήταν η ρητορική όλων αυτών που μιλούσαν για σεβασμό στους θεσμούς, αποσταθεροποίηση του κράτους και δολοφονία χαρακτήρων. Ερωτώ την κυρία Δημητρίου. Μετά το πόρισμα για το κράτος Μαφία, ποίους θεσμούς πρέπει να σεβαστούμε; Πια διακυβέρνηση αποσταθεροποίησε το κράτος δικαίου; Είναι ο, κατά τον τέως «Συκοφάντης», ο δολοφόνος χαρακτήρων ή εσείς και η παράταξή σας, συμπεριλαμβανομένου του επίτιμου προέδρου σας, που προσπαθήσατε να «δολοφονήσετε» τον Μακάριο Δρουσιώτη. Ποιος είναι ο «Συκοφάντης» κύριοι της Πινδάρου; Ο Μακάριος Δρουσιώτης ή εσείς;

Αναφορικά με τις προεδρικές εκλογές διαφοροποιούνται πολλά. Δεν νομίζω ο ΔΗΣΥ να νομιμοποιείται ηθικά να διεκδικήσει την εξουσία. Δεν δικαιούνται οι φαιδροί λαϊκιστές και πολιτικοί δολιοφθορείς να ζητήσουν από τον κυπριακό λαό να τους εμπιστευθεί το μέλλον του. Θα ήταν αναίδεια χιλίων καρδιναλίων η πρόεδρος του ΔΗΣΥ, με τις στενές σχέσεις που έχει με τον τέως ΠτΔ και την εξάρτηση από αυτόν, να διεκδικήσει την προεδρία της Δημοκρατίας.

Ο νυν πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης, ούτε αυτός έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει την επανεκλογή του αν δεν διαχωρίσει πλήρως, με πράξεις και όχι με λόγια, την θέση του από το προηγούμενο κατεστημένο της ντροπής.  Οι ενέργειες στις οποίες πρέπει να προβεί δεν είναι μόνο για να δικαιούται ηθικά να επαναδιεκδηκήσει την εξουσία αλλά και ως ΠτΔ να καθαρίσει τους στάβλους του Αυγία από  την κοπριά που για δέκα και πλεον χρόνια συσσωρεύτηκε και να θέσει τις βάσεις για ένα κράτος δικαίου.

Πιο συγκεκριμένα. Παύση Γενικού και Βοηθού Γενικού εισαγγελέα. Εξ ολοκλήρου αλλαγή στην ηγεσία της Αστυνομίας. Διορισμός ανεξάρτητου ποινικού ανακριτή από το εξωτερικό και δημοσίου κατηγόρου για το «Κράτος Μαφία». Εξ υπαρχής έρευνα για το θέμα Σάντη με ανεξάρτητους ανακριτές από το εξωτερικό.

Αν και, για είμαι δίκαιος, ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν είναι διεφθαρμένος. Όμως  πρέπει να καταλάβει ότι διεφθαρμένοι είναι και όσοι προσπαθούν να συγκαλύψουν πράξεις διαφθοράς και έχουν σχέσεις και εξαρτήσεις από τα κέντρα διαφθοράς.

                              Ο ερευνητής-δημοσιογράφος και συγγραφέας, Μακάριος Δρουσιώτης                                              και ο πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος  Αναστασιάδης

Στο πόρισμα για το Κράτος Μαφία όλοι ανεξαιρέτως οι θεσμοί αποδεικνύονται όχι μόνο ανεπαρκείς αλλά, άλλοι λίγο και άλλοι πολύ, εμπλεκόμενοι σε πράξεις διαφθοράς και διαπλοκής. Μπορεί ο πρόεδρος να μιλά για ανάγκη rebranding της χώρας αλλά αυτό είναι ανέφικτο χωρίς αξιόπιστους θεσμούς. Όλες οι προσπάθειες προστασίας και αλλαγής του ονόματος της χώρας είναι χάσιμο χρόνου και οικονομικών πόρων. Δεν νοείται εξωραϊσμός ενός ακινήτου την στιγμή που , λόγω στατικών προβλημάτων , είναι ετοιμόρροπο. Πρώτα χρειάζεται δημιουργία εκ θεμελίων αξιόπιστων θεσμών. Για παράδειγμα πως είναι δυνατόν ένας έντιμος επενδυτής να επιλέξει ένα Κράτος Μαφία για τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες;  Αν συνεχίσουμε με τους υφιστάμενους θεσμούς και νοοτροπίες, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι η προσέλκυση του κάθε απατεώνα που επιβιώνει μόνο σε ένα Κράτος Μαφία.

Από τις υποθέσεις που καταγράφονται στο πόρισμα για το Κράτος Μαφία, αν και όλες σοβαρότατες,  η πλέον χαρακτηριστική ενός κράτους παρωδία, ενός ψευδοκράτους, είναι η υπόθεση του ολιγάρχη Ριμπολόβλεφ. Ένα ολόκληρο κράτος τέθηκε στις διαταγές ενός Ρώσου ολιγαρχη. Νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία δούλευαν για να ικανοποιήσουν τον Ριμπολόβλεφ. Αν αυτό δεν είναι το τελευταίο σκαλί του εξευτελισμού, τότε τι είναι;

«Αν απουσιάζει η δικαιοσύνη, τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία, παρά οργανωμένη ληστεία;»,  κατά τον Ιερό Αυγουστίνο. Στην προκειμένη περίπτωση όπου απουσιάζουν τα πάντα, δεν μιλούμε μόνο για οργανωμένη ληστεία αλλά για οργανωμένη θεσμική ληστεία.

Το θέμα της διαφθοράς παίρνει άλλες τεράστιες διαστάσεις στην μισή ημικατεχόμενή μας  πατρίδα. Γιατί κάποιος να μην συνδέσει τα πολλά ναυάγια των προσπαθειών επίλυσης του Κυπριακού με την διαφθορά; Δεν νομίζω να είναι υπερβολή η σύνδεση της αποτυχημένης προσπάθειας στο Κραν Μοντανά με τα όσα, αν ισχύουν,  καταλογίζονται στον τέως ΠτΔ στο πόρισμα της επιτροπής κατά της διαφθοράς για το «Κράτος Μαφία». Η διαφθορά είναι άκρως εθιστική. Ο εθισμός στην διαφθορά καθιστά τον άνθρωπο,  στην προκειμένη περίπτωση τον ηγέτη, αδιάφορο για την  εντιμότητα και χωρίς ηθικούς και εθνικούς φραγμούς.

(*) Ο κ. Θεόδωρος Θεοδώρου, έρχεται από τον επιχειρηματικό χώρο, αλλά ταυτόχρονα υιοθέτησε και την πολιτική, έχοντας μάλιστα θητεύσει για πολλά χρόνια κοντά στον «πνευματικό του πατέρα», τον αείμνηστο Γλαύκο Κληρίδη. Έτσι πέρασε και στον χώρο της αρθρογραφίας, που δεν περνάει ποτέ απαρατήρητη, μερικές φορές ενοχλεί κιόλας. Και τούτο δεν το αντέχουν μερικές εφημερίδες. 

Υιοθέτησέ με!

Δεν έχω ξαναδεί την Αθήνα με τόσα αυτοκίνητα! Τα περισσότερα είναι μεγάλα. Κάτι μεταξύ τζιπ και κανονικού ΙΧ. Οδηγούν σαν να τους βλέπουν οι υπόλοιποι και τους θαυμάζουν. Άν δεν τους μισούν κιόλας.

Τη νύχτα που επιστρέφω από την δουλειά μου στην ΕΡΤ από τον περιφερειακό δρόμο της Νέας Πεντέλης, τα φώτα των αυτοκινήτων που έρχονται από την αντίθετη μεριά, σε τυφλώνουν.

Δυναμώνω την μουσική μου. Κλασσική, τις πιο πολλές φορές. Γράφω τώρα τη στήλη, ακούγοντας την υπέροχη Ρουστίκ Γαμήλια Συμφωνία (Rustic Wedding Symphony), έργο 26 του Ούγγρου συνθέτη Κάρλ Γκόλντμαρκ που, προς τα τέλη του 19ου αιώνα, θεωρείτο ως ο πιο σημαντικός εν ζωή συνθέτης μετά τον Λίστ.

Απαλάσσομαι από τους νάρκισσους των 4Χ4 (δεν νομίζω να ακούνε καν μουσική, μάλλον τον βρυχηθμό της μηχανής του), και αφήνομαι στους ψαλμούς των μοναχών στην Μονή του Αγίου Παντελεήμονα, ψηλά στο όρος Πεντέλη, πάνω από τον Κοκκιναρά.

Ξέρω έναν μοναχό εκεί, που λατρεύει το ποδόσφαιρο. 

Ευτυχώς, υπάρχει και το Μουντιάλ.

Έχει αναφερθεί ότι στον αγώνα της Σκωτίας εναντίον της Αϊτής καταγράφηκε ηχητικό επίπεδο 125 ντεσιμπέλ. Συνέβη κατά τη διάρκεια της ανάκρουσης του Εθνικού Ύμνου της Σκωτίας, όταν οι οπαδοί της ομάδας τραγουδούσαν το "Flower of Scotland" πριν την έναρξη του αγώνα. Ήταν το πιο δυνατό επίπεδο θορύβου που έχει καταγραφεί ποτέ σε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Όταν πρωτοεμφανίστηκαν στο facebook οι μικρές ιστορίες, δεν τις χόρταινα. Ο μπαμπάς που επέστρεφε στο σπίτι μετά τη δουλειά, και τα παιδιά έπεφταν επάνω του. Ο μπαμπάς στρατιώτης, έτοιμος να ορκιστεί για την ελευθερία της πατρίδας του. Και ξαφνικά ένα μικρό παιδί, συνήθως κοριτσάκι, τρέχει κοντά του, του αγκαλιάζει τα πόδια και του λέει "Dad I love you", ή "Dad, please don't go".

Συγκινητικό, οπωσδήποτε. Στην αρχή, ένοιωθα δάκρυα να πέφτουν απ' τα μάτια μου.

Οι άλλες μικρές ιστορίες, αποτυπώνουν τη στιγμή που σε ένα μικρό παιδάκι που, μάλλον με πολύ φτωχή όραση, ή και καθόλου, ο γιατρός της/του φοράει τα πρώτα του γυαλάκια, το πρόσωπό του λάμπει και οι γονείς του κλαίνε από χαρά.

Όπως και εγώ...

Πιο πολύ όμως κόλλησα στις ιστορίες όπου τα αδέσποτα σκυλιά που φιλοξενούνται σε κελιά μιας δομής, έως ότου βρεθεί κάποιος ή κάποια που θα τους θέλει. Πράγματι, κατά καιρούς, προσέρχονται άνθρωποι που θέλουν να υιοθετήσουν ένα σκυλάκι. Όμως τελικά, την επιλογή κάνει το ίδιο το σκυλί, όχι ο κόσμος.

Συγκεκριμένα, οι υπεύθυνοι του κυνοτροφείου φέρνουν στην μεγάλη αίθουσα όπου, δεκάδες καθημερινοί άνθρωποι, όλων των ηλικιών, κάθονται σε μια καρέκλα, και περιμένουν αν και πότε ένα σκυλάκι θα σταματήσει μπροστά τους, και μ' ένα "χοπ" θα ανέβει επάνω τους και θα δείξει όλη την αγάπη του, φιλώντας και αγκαλιάζοντάς το.

Τότε, θα ακουστεί και από το στόμα κάθε ανθρώπου προς το σκυλί που τον έχει αγκαλιάσει και τον φιλάει, "είσαι δικός μου τώρα", ή "you're safe now". 

Αν υπήρχε στην Ελλάδα ή στην Κύπρο μια τέτοια δομή, θα πήγαινα. Με συγκινεί και με γοητεύει η σκέψη  ότι το σκυλάκι θα με επιλέξει εκείνο - όχι εγώ αυτό. 

Πραγματικοί δημοσιογράφοι-ανταποκριτές

 

Όταν ανακοινώθηκε λίγες μέρες πριν την επίσημη αναγγελία του κόμματος της κας. Μαρίας Καρυστιανού, γνωστή πλέον ως «Η Μάνα των Τεμπών», ότι τα καθήκοντα του Γραφείου Τύπου της αναλαμβάνει ό μέχρι πρότινος, και για πολλά χρόνια ανταποκριτής στην Μόσχα για αρκετά Μέσα Ενημέρωσης, εσχάτως και για το τηλεοπτικό Open, Θανάσης Αυγερινός, 60 ετών. 

Οι ανταποκρίσεις του από τη Μόσχα, έγιναν κλασικό case-study, για το πώς να υποστηρίζεις και να προστατεύεις τον εισβολέα και να απαξιώνεις το θύμα.

Τουλάχιστον, από εκείνο το μέτωπο γλυτώσαμε. Έτσι κι αλλιώς, σπουδαίοι ξένοι ανταποκριτές που έχουν καλύψει μεγάλα και σημαντικά γεγονότα, ιδίως τα δυσάρεστα και αποκρουστικά, γιατί ο εισβολέας πάντα υπερβαίνει τα όρια, μας έδιναν αντικειμενική και τεκμηριωμένη εικόνα και ανάλυση από την Ρωσία.

Ενδεικτικά:

1. Ο Λουκ Χάρντινγκ της «Γκάρντιαν», 58 ετών, από τους πιο έμπειρους και μαχητικούς ρεπόρτερ διεθνών γεγονότων σε όλο τον κόσμο. Με τις πληροφορίες που είχε από πριν, βρέθηκε στο Κίεβο την πρώτη μέρα που εκδηλώθηκε η ρωσική επίθεση κατά της Ουκρανικής πρωτεύουσας.

Επιστρέφοντας από μια αποστολή του σε άλλη χώρα, το 2011 συγκεκριμένα, του απαγορεύτηκε η επανείσοδος στη Ρωσία και απελάθηκε την ίδια ημέρα. 

Το βιβλίο του "Mafia State" του 2011 αποτυπώνει την μακρά εμπειρία του στην Ρωσία, καθώς επίσης και το πολιτικό σύστημα υπό τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Τα επόμενα βιβλία του περιλαμβάνουν τα "WikiLeaks: Inside Julian Assange's War on Secrecy" και "The Snowden Files".

2. Ο Stuart Ramsay, Βρετανός δημοσιογράφος και αυτός είναι επί του παρόντος ο επικεφαλής ανταποκριτής του Sky News. Καθώς και ο μακροβιότερος ξένος ανταποκριτής του τηλεοπτικού δικτύου. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας το 1985. Έλαβε επίτιμο διδακτορικό στο Αστικό Δίκαιο από το πανεπιστήμιο Αlma Μater του το 2018. Επικεφαλής της δημοσιογραφικής ομάδας που μετατέθηκε στην Ουκρανία παραμονές της ρωσικής εισβολής. Τόσο αυτός, όσο και άλλα μέλη της ομάδας του, έγιναν πρωτοσέλιδα παγκοσμίως όταν τραυματίστηκαν σε βίαιη ρωσική ενέδρα ενώ έκαναν ρεπορτάζ έξω από το Κίεβο στις αρχές του 2022.

3. H διάσημη (αν και δεν της αρέσει αυτό το επίθετο),Καναδή δημοσιογράφος Λιζ, Ντουσέτ, επικεφαλής διεθνή ανταποκρίτρια του BBC. Έχει καλύψει εκτενώς τον πόλεμο στην Ουκρανία, καταθέτοντας επιτόπιες αναφορές και ημερολόγια από πόλεις όπως το Κίεβο και το Ντνίπρο από την έναρξη της ρωσικής εισβολής.

4. O Ρεμί Ουρντάν της γαλλικής Le Monde, από τους πιο έμπειρους πολεμικούς ρεπόρτερ. Έχει βαθιά γνώση : Ένας πολύτιμος Γάλλος πολεμικός ανταποκριτής που έφερε μαζί του τη βαθιά γνώση του για τις ευρωπαϊκές συγκρούσεις, κάτι που τον βοήθησε να καταγράψει την πολιορκία και την ευρύτερη καταστροφή στην Ουκρανία, από τους Ρώσους εισβολείς. Και, 

5. Η Αμερικανίδα φωτορεπόρτερ, Λίνζι Αντάριο,  που επιλέγει να βρίσκεται στην «πρώτη γραμμή», όπου υπάρχουν συγκρούσεις και πόλεμοι. Αυτοεργοδοτούμενη. Συνδυάζει το ρεπορτάζ με την φωτογράφηση. Επικίνδυνο, και συνάμα συναρπαστικό, για κάποιον που έχει τα κότσια. Το έργο της επικεντρώνεται συχνά σε συγκρούσεις και ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως στον ρόλο των γυναικών στις πιο κλειστές και παραδοσιακές κοινωνίες. Το 2022, έλαβε το βραβείο Courage in Journalism από το Διεθνές Ίδρυμα Γυναικείων Μέσων Ενημέρωσης.

ΥΓ: Αυτά για σήμερα, χάρη στον νέο Υπεύθυνο Τύπου της κας Καρυστιανού, που μας έβαλε την ιδέα να αναδείξουμε πραγματικούς δημοσιογράφους. Στην φωτογραφία μας, μερικοί από τους πλέον των 100 πολεμικών ρεπόρτερ που σκοτώθηκαν από τον Ρωσικό στρατό, εκεί που κάλυπταν τα γεγονότα.

Πήρα κάποιες αποφάσεις…

Δεν ξέρω αν θα τις τηρήσω. Αλλά, κοινοποιώντας τες, αυτομάτως εκχωρώ σε όλους όσοι με «ακολουθούν» στις δημοσιογραφικές μου περιπλανήσεις, από την μία να με εγκαλέσουν, και από την άλλη να με βοηθήσουν να απεξαρτηθώ από εκείνα που με βαραίνουν, και που με κρατάνε πίσω…

Κατ’ αρχάς, και αυτό ξέρω ότι είναι το πιο δύσκολο, να αρχίσω να διαβάζω περισσότερα βιβλία. Και, πολύ λιγότερες εφημερίδες, ιστοσελίδες, social media.

Στα τελευταία, δεν είμαι απλώς αναγνώστης (ή μάλλον δεν είμαι καθόλου αναγνώστης πια), αλλά κυνηγός «παράξενων» αναρτήσεων, ειδήσεων και σχολίων, που θα εμπλουτίσουν ίσως το δημοσιογραφικό μου οπλοστάσιο.

Τρίχες κατσαρές. Συγχωρείστε με…

Όλο αυτό το «πράγμα» σε οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ηλιθιότητα. Την νόσο της εποχής. Που φοβάμαι ότι είναι και ανίατη.

Υπάρχουν, βεβαίως, και πολλοί που χρησιμοποιούν τα σόσιαλ μίντια με μια δήθεν σοβαροφάνεια, και με σκοπό πονηρό να προσελκύσουν άλλους στις δικές του απόψεις και, ακόμα χειρότερα, στο μαγαζί ή στην  επιχείρησή τους. Από απλά περίπτερα και σουβλατζίδικα, μέχρι και σε κέντρα αισθητικής, ενοικιάσεις αυτοκινήτων, καθαρισμός χαλιών, ή και σε νοσοκομεία ακόμα. Επιχειρήσεις και αυτά…

Η επικοινωνιακή τέχνη επιμολύνεται ως επί το πλείστον από τυχάρπαστους, ή ακόμα και από τρανές εταιρείες που πουλάνε το «φάρμακό» τους δια πάσαν νόσον και πάσαν, …, ξέρετε.

Το γνωρίζω πολύ καλά όλο αυτό το επιφανειακό σύμπαν. Οι λαμπρές εξαιρέσεις είναι λίγες, και αξίζουν όσα λεφτά και αν ζητήσουν.

Ένα άλλο «θέαμα» που επίσης αναστατώνει τη ζωή μου, είναι οι ορδές των ντελιβεράδων. Στην Κύπρο και στην Ελλάδα πρέπει να έχουμε και σε αυτό πρωτεία. Οι χώρες του ντελίβερι.

Τώρα που γράφω, κάθομαι σε ένα παγκάκι σε πεζοδρόμιο της Κηφισιάς και πίνω τον καφέ μου  που πήρα από το μικρό μαγαζάκι στη γωνιά. Εμβαδόν, 5 επί 2 μέτρα, υπολόγισα. Δεν είναι για να κάθεσαι. Το παγκάκι έξω φιλοξενεί τρεις.  Γύρω-γύρω, μετρώ 8 ντελιβεράδες. Οι 2 κοπέλες μέσα, μου λένε ότι «τουλάχιστον εκατό έρχονται κάθε μέρα για να παραλάβουν».

Καφέδες, και μερικές τυρόπιτες ή κρουασάν. Όλη μέρα; Ρωτώ. Όλη μέρα, ναι. Η απάντηση.

Οι περισσότερες παραγγελίες είναι για τα γύρω γραφεία και καταστήματα. Ξέρω ότι όσοι εργάζονται εκεί δεν μπορούν να πεταχτούν δίπλα για να πάρουν καφέ, αφήνοντας τη δουλειά τους.

Δεν το καταλαβαίνω όμως.

Έψαξα να βρω από πού βγαίνει και πως μας προέκυψε το «ντελίβερι»; Άνοιξα την εγκυκλοπαίδεια Meriam Webster: To take and hand over. Δηλαδή, να παραλάβεις κάτι, και να το παραδώσεις.

Ήμουν πολύ μικρός, 5 μόλις ετών, όταν πρωτάκουσα  αυτήν την λέξη. Όλα τα παιδιά λέγαμε από έναν στίχο ο καθένας από το Πάτερ Ημών. Εγώ, είχα «ρεζερβέ» το εξής: «… and lead us not into temptation, but deliver us from evil».

Δηλαδή: « … και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού. Αμήν.». Δηλαδή, «προστάτευσέ με», ή «απάλλαξέ με».

Άρα, το ξεκαθαρίσαμε: Οι ντελιβεράδες, που είναι ίσως οι πιο σκληρά εργαζόμενοι, και οι πιο φτηνά αμοιβόμενοι από όλους, αξίζουν αν μη τι άλλο την υποστήριξή μας. Αλλά όχι για καφέ από απέναντι ρε παιδιά. Τους στερούμε ανάσες. Αφήστε τους να αναπνεύσουν.

Με την ώρα πληρώνονται. Όχι με τους καφέδες και τα σουβλάκια σας….

 

Φωτό: Μοτοκίνητη διαδήλωση των ντελιβεράδων στην Αθήνα, για τις κακές, όπως λένε, συνθήκες εργοδότησής τους. Τόσο από ωράρια και ασφάλεια, όσο και από πενιχρές απολαβές.