Παρακολούθησα τις προάλλες μία συνεδρίαση της Βουλής των Κοινοτήτων στο Ουέστμινστερ. Γεμάτες οι περισσότερες θέσεις των βουλευτών. Ήταν μια συζήτηση επί ενός νομοσχεδίου, δεν θυμάμαι ποιο. Και δεν ήταν και η «Ώρα του Πρωθυπουργού», όπου πάντα δεν πέφτει ούτε καρφίτσα εκεί.
Εν πάση περιπτώσει, ήταν μία κανονική συνεδρία. Και κάποια στιγμή, ο βουλευτής Αγιούμπ Κάαν από το Μπέρμιγχαμ, σηκώθηκε και ζήτησε τον λόγο, και είπε το εξής:
«Κύριε Πρόεδρε. Σκουπίδια στοιβάζονται εδώ. Ακριβώς κάτω από τη μύτη μου.»
ΥΓ: Δείτε και το σύντομο βιντεάκι σε αυτόν τον σύνδεσμο:
https://www.gbnews.com/politics/video-birmingham-ayoub-khan-nigel-farage-jab?bclid=IwY2xjawQBmbdleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETFweldJTEc3SXlxcEgxdmx3c3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHuLmhgmwU0CiGNeYB0X-T3f8ieCRBByBBRXWmBx-izVqYPZG3TFtmJ7uY15U_aem_dxNIJEeX2tlJ28oCpNlXhw
Γέλια στη Βουλή των Κοινοτήτων. Διότι ακριβώς από κάτω από την μύτη του, καθόταν ο ακροδεξιός, αντιευρωπαϊστής Νάϊτζελ Φάρατζ, που χαμογελούσε αμήχανα, ενώ η Βουλή σειόταν απ’ τα γέλια.
Ο Φάρατζ ήταν σημαιοφόρος της εκστρατείας κατά του δημοψηφίσματος, για την έξοδο της Βρετανίας από την
ΕΕ. Τώρα, κάνει την πάπια…
Βλέποντάς το αυτό, έλεγα από μέσα μου: «Ορίστε πως πρέπει να απαντούν σε περιπτώσεις σαν της κας. Kωνσταντοπούλου».
Πόσες φορές δεν ακούσαμε τις φοβερές φωνές του Άδωνι Γεωργιάδη, δικαίως έξαλλου από τις συνεχείς και «απότομες» διακοπές της Προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας;
Στη Βουλή των Κοινοτήτων, μπορεί να αποδοκιμάζουν με «no, no”, «όχι, όχι», ή και να επιδοκιμάζουν με «ναι, ναι», «Yeah, Yeah».
Δεν είναι βεβαίως «εκκλησία» εκεί μέσα, αλλά αν είναι να ρίξει κάποιος φαρμάκι, έ το κάνει με … στυλ.
Πρόσφατα, είδα και άκουσα τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και Καθηγητή των Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Δημήτρη Καιρίδη, που πάντα έχει παρεμβάσεις χαμηλότονες και περιεκτικές, να βγαίνει από τα
ρούχα του και να φωνάζει με πολύ έντονο ύφος και λόγο κατά της κας. Κωνσταντοπούλου.
Το ερώτημα που συνέχεια με τυραννάει, δεν το έθεσα στην ίδια βεβαίως, αλλά ούτε και σε άλλους βουλευτές, είναι το εξής: Καλά, δεν έχει συναίσθηση του πόσο ξεφτιλίζεται;
Εγώ νομίζω πως έχει, και παραέχει. Σημασία θέλει. Ίσως να την στερήθηκε μικρή. Έξυπνη είναι. «Διαόλου κάλτσα», όπως λένε στην Κύπρο, αλλά ποτέ δεν κατάφερα να … αποκωδικοποιήσω αυτή τη φράση. Τι δουλειά μπορεί να έχει μια κάλτσα, και μάλιστα του σατανά, με την Ζωή Κωνσταντοπούλου;
In Memoriam
Άννα Ψαρούδα Μπενάκη, 1934 – 2026. Ομότιμη Καθηγήτρια της Νομικής Σχολής του Καποδιστρίου Πανεπιστήμιου Αθηνών, [πρώην βουλευτής και Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας, και Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
Μόλις μαθεύτηκε η είδηση, ο πρώην Αντιπρόεδρος και εξέχων
Συνταγματολόγος, Ευάγγελος Βενιζέλος, έγραψε τα εξής:
«Αποχαιρετώ με σεβασμό την Άννα Ψαρούδα Μπενάκη, μια μεγάλη Κυρία της νομικής επιστήμης και της πολιτικής. Είχα την τιμή να τη ζήσω και στα δύο πεδία, ως πολιτικός αντίπαλος αλλά και ως ομότεχνος. Η συμβολή της στην αναθεώρηση του 2001 ήταν υψηλού επιπέδου όπως και όλη η μέριμνά της για
τον σεβασμό του κράτους δικαίου στο ουσιαστικό και το δικονομικό Ποινικό Δίκαιο. Ενεγράφη στην κοινοβουλευτική Ιστορία ως πρώτη γυναίκα Πρόεδρος
της Βουλής.»
ΥΓ: Δυστυχώς, η δεύτερη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, υπολείπεται κατά παρασάγγας, και σε όλους τους τομείς της πολιτικής, κοινωνικής και ακαδημαϊκής ζωής, από την πρώτη.
No comments:
Post a Comment